Дар замони давлати хоқони аҳд

در زمان دولت خاقان عهد

Он чароғи афрӯзи шаръи Мустафо

آن چراغ افروز شرع مصطفی

Шоҳи дайни аббоси сонӣ , онкӣ ҳаст

شاه دین عباس ثانی، آنکه هست

Рояти қонӯни дайн , аз ваии бпо

رایت قانون دین، از وی بپا

Аз рухи ойӣнаи айёми гашт

از رخ آیینه ایام گشت

Сайқали шамшер ӯ , зулмати здо

صیقل شمشیر او، ظلمت زدا

Карда дар гардуни давоми давлаташ

کرده در گردون دوام دولتش

Панҷаи хуршедро , дасти дуо

پنجه خورشید را، دست دعا

Шуд зи ҳиммат , бонии ин мадриса

شد ز همت، بانی این مدرسه

Он муҳӣти дониш ва , кони сахо

آن محیط دانش و، کان سخا

Пушти дайн , « наввоби султон » онкӣ ҳаст

پشت دین،«نواب سلطان » آنکه هست

Брдрши аҳли ҷаҳонро илтиҷо

بردرش اهل جهان را التجا

Иҳтимомаш кард аз ин муҳками асос

اهتمامش کرد از این محکم اساس

Кохи донишро , зи рифъати чархи со

کاخ دانش را، ز رفعت چرخ سا

Баҳри касби файз , тавфиқам кашид

بهر کسب فیض، توفیقم کشید

Домани дили сӯии он олии банно

دامن دل سوی آن عالی بنا

Гуфтамаш таърихи ҷӯён кин куҷост ?

گفتمش تاریخ جویان کاین کجاست؟

Гуфт , « дарди ҷаҳонро дорушшифо » !

گفت، «درد جهان را دارالشفا»!