Аз баракоти аҳди давлати шоҳи одил
از برکات عهد دولت شاه عادل
Онкии з ҳиммат ӯст , хонаи шаръи обод
آنکه ز همت اوست، خانهٔ شرع آباد
Гашта зи оби теғаш , гулшани адли хуррам
گشته ز آب تیغش، گلشن عدل خرم
Рафтаи збоди гурзаш , хирмани зулми барбод
رفته ز باد گرزش، خرمن ظلم بر باد
Сабза шавад зи лутфаш , тешаи бФрқи хоро
سبزه شود ز لطفش، تیشه به فرق خارا
Об шавад зи бимаш , арраи бпои шамшод
آب شود ز بیمش، اره به پای شمشاد
Бандаи ҳазрат ӯ , онкии зи давлат ӯ
بندهٔ حضرت او، آنکه ز دولت او
Сохтаи ҳиммат ӯ , хотири олимии шод
ساخته همت او، خاطر عالمی شاد
Қасри ҳнрўриро , фитрат ӯст ширин
قصر هنروری را، فطرت اوست شیرین
Кӯҳи суханвариро , қудрат ӯст Фарҳод
کوه سخنوری را، قدرت اوست فرهاد
Иллати шубҳаҳоро , дониши аўФлотўн
علت شبههها را، دانش او فلاطون
Сӯрати маърифатро , хома ӯст беҳзод
صورت معرفت را، خامهٔ اوست بهزاد
Лутф чу ҳимматаши ом , ақл чу давлаташи ром
لطف چو همتش عام، عقل چو دولتش رام
Бахт « Саид » чун ном , фикр чу табъаши озод
بخت «سعید» چون نام، فکر چو طبعش آزاد
Ҳиммати ъолишро , ёр чу гашти тавфиқ
همت عالیاش را، یار چو گشت توفیق
Кард чунин бноӣии баҳри савоби бунёд
کرد چنین بنایی بهر ثواب بنیاد
Ваа чаҳ банно ? ! ки ҳрдм , ҷисми касифи халқӣ
وه چه بنا؟! که هردم، جسم کثیف خلقی
Ҳамчуи ғизои фурӯи барад , ҳамчуи арақ бурун дод
همچو غذا فرو برد، همچو عرق برون داد
Ҳарки дар он даромад , вақти бурун шудани ақл
هرکه در آن درآمد، وقت برون شدن عقل
Гуфт зи баҳри таърих : « сиҳҳату офияти бод » !
گفت ز بهر تاریخ: «صحت و عافیت باد»!