Шудаи боғии банно дар « хуррами обод »

شده باغی بنا در «خرم آباد»

Ки бошад дар никуии ғайрати хулд

که باشد در نکویی غیرت خلد

Васеъи он длгшои гулшан , бҳдӣ

وسیع آن دلگشا گلشن، بحدی

Ки дилтангаст аз вай , вусъати хулд

که دلتنگ است از وی، وسعت خلد

Бидон вусъат ки гар ояд бахотир

بدان وسعت که گر آید بخاطر

Бурун уфтад зи хотири ҳасрати хулд

برون افتد ز خاطر حسرت خلد

Насимашро на бодӣ дар димоғаст

نسیمش را نه بادی در دماغست

Ки оради сари фурӯ бар накҳати хулд

که آرد سر فرو بر نکهت خلد

Ду соли дигар , онҷо ҳар ки ояд

دو سال دیگر، آنجا هر که آید

Бторихш бигӯед : « ҷинати хулд »

بتاریخش بگوید:«جنت خلد»