Биҳамдиллоҳ ки боз аз лутфи эзад

بحمدالله که باز از لطف ایزد

Дар омад халқи оламро бетони ҷон

در آمد خلق عالم را بتن جان

зи каф чун « шоҳи аббосӣ » агар дод

ز کف چون «شاه عباسی » اگر داد

« сафӣ » осо хдиўӣ ёфт Эрон

«صفی » آسا خدیوی یافت ایران

Бадаст оварад то зингўнаҳи шоҳӣ

بدست آورد تا زینگونه شاهی

Басӣ бар даври олами гашти даврон

بسی بر دور عالم گشت دوران

Шаҳи бедори дил , каз файзи ҷўдш

شه بیدار دل، کز فیض جودش

Набинад ҳечкас хоби парешон

نبیند هیچکس خواب پریشان

Ба пеши резиши дасти сахояш

به پیش ریزش دست سخایش

Шудаи домани бкФи кӯҳу биёбон

شده دامن بکف کوه و بیابان

Бпои тахт ӯ , то сар гузоранд

بپای تخت او، تا سر گذارند

Гуҳарҳо аз садафҳо гашта ғалтон

گهرها از صدفها گشته غلتان

Нигоҳаш аз ғазаб , хасми дағо ро

نگاهش از غضب، خصم دغا را

Буд бар сатр ҳастӣ хати бутлон

بود بر سطر هستی خط بطلان

Чунон обод шуд гетии зи адлаш

چنان آباد شد گیتی ز عدلش

Ки танагӣ мекунад бар ганҷи вайрон

که تنگی میکند بر گنج ویران

Паии ин давлати пояндаи воъиз

پی این دولت پاینده واعظ

Шуд аз пери хиради таърихи ҷӯён

شد از پیر خرد تاریخ جویان

Чу дид ӯ тоҷи иқболаши басар , гуфт :

چو دید او تاج اقبالش بسر، گفت:

« сафӣ гардид шоҳи малики Эрон

«صفی گردید شاه ملک ایران