Хуши ин длгшои манзили пурсафо
خوش این دلگشا منزل پرصفا
Ки айши куҳани гашт дар ваии ҷавон
که عیش کهن گشت در وی جوان
Аз он тоқи онро хамидааст қад
از آن طاق آن را خمیده است قد
Ки рўбди ғубор аз дили сокинон
که روبد غبار از دل ساکنان
Гар ин нест , ҳар тоқ ӯ сайқалӣ аст
گر این نیست، هر طاق او صیقلی است
Баради занг то аз дили дӯстон
برد زنگ تا از دل دوستان
Буд гарчи баси мухтасар , лек ҳаст
بود گرچه بس مختصر، لیک هست
Саропои намаки ҳамчуи лаъл батон
سراپا نمک همچو لعل بتان
зи маҳтобӣ ӯ чгўим ? казу
ز مهتابی او چگویم؟ کزو
Гузаштан бмҳтоб бошад гарон !
گذشتن بمهتاب باشد گران!
зи баси файзи маҳтоб ӯ , давр нест
ز بس فیض مهتاب او، دور نیست
Баради рашк бар фарш ӯгар каттон
برد رشک بر فرش او گر کتان
Шукуфтааст чун табъи меҳмони дарав
شکفته است چون طبع مهمان درو
Кушодааст чун ҷабҳаи мизбон
گشاده است چون جبهه میزبان
Чанорӣ ки дар соҳаташ руста аст
چناری که در ساحتش رسته است
Нагунҷад шиквааши ббоғи баён
نگنجد شکوهش بباغ بیان
Чу нур яқинаст собити қадам
چو نور یقین است ثابت قدم
Чу нахли дуои суда бар осмон
چو نخل دعا سوده بر آسمان
зи шохаш ки бар осмон суда аст
ز شاخش که بر آسمان سوده است
Мушаҷҷар шудаи атласи чарх аз он
مشجر شده اطلس چرخ از آن
Басари сояаш умр агар бугзарад
بسر سایه اش عمر اگر بگذرد
Кашад аз барои тамошои Аннан
کشد از برای تماشا عنان
Ба ҳам даст доданд андеша ҳо
به هم دست دادند اندیشه ها
Нгнҷидшон дар бағали соқи он
نگنجیدشان در بغل ساق آن
Чунингар тараққӣ кунад шох ӯ
چنین گر ترقی کند شاخ او
зи гардуни ҷаҳди ҳамчуи тир аз камон
ز گردون جهد همچو تیر از کمان
Чу аз зер баргаш кунад ҷилваи меҳр
چو از زیر برگش کند جلوه مهر
Ту гӯйӣ казу карда баррагии хазон
تو گویی کزو کرده برگی خزان
Назари каҳкашонро бар ӯ дид , гуфт :
نظر کهکشان را بر او دید، گفت:
Танидаи магари анкабутии барон !
تنیده مگر عنکبوتی برآن!
зи баси рифъат , аз камтарини шох ӯ
ز بس رفعت، از کمترین شاخ او
Намояд чу бори чанори осмон
نماید چو بار چنار آسمان
Қафо мехӯрд аз баҳор дигар
قفا میخورد از بهار دگر
Бболоӣ ӯ мерасад то хазон
ببالای او میرسد تا خزان
Хазони хӯрдаи силии зи сари панҷа аш
خزان خورده سیلی ز سر پنجه اش
Намӯдааст тағйир , рангаш аз он
نموده است تغییر، رنگش از آن
Баров ҳар ки афлокро дид , гуфт
براو هر که افلاک را دید، گفت
Ки : бастааст мурғӣ баров ошён
که: بسته است مرغی براو آشیان
Паии ин баннои таҳният гӯ шуданд
پی این بنا تهنیت گو شدند
Нисори дуоҳо бкФи дӯстон
نثار دعاها بکف دوستان
Бторихи он , камтарини банда низ
بتاریخ آن، کمترین بنده نیز
Бигуфтам : « нишинӣ дар он шодмон » !
بگفتم:«نشینی در آن شادمان »!