Шоҳаншаҳи дайнпарвар , дорои сулаймони фар

شاهنشه دین پرور، دارای سلیمان فر

Онкў будаш бар дар , пайвастаи шаҳонро рӯ

آنکو بودش بر در، پیوسته شهان را رو

Гардӣда зи баси кӯтаҳ , дасти ситам аз бимаш

گردیده ز بس کوته، دست ستم از بیمش

Бар хеш сабо ларзад , аз гул чу сетанд бӯ

بر خویش صبا لرزد، از گل چو ستاند بو

Ҷўдши зи ҷаҳон аз бас , ойин талаб афганд

جودش ز جهان از بس، آیین طلب افگند

Бар гӯш ғариб ояд , аз фохтаи ҳам куку

بر گوش غریب آید، از فاخته هم کوکو

Аз бас ки хушаст аз вай , ҳар шаш ҷиҳати олам

از بس که خوش است از وی، هر شش جهت عالم

Ойӣна аз ин доғаст , аз баҳр чаҳ шуд икрў ? !

آیینه از این داغست، از بهر چه شد یکرو؟!

Фармуд ба « зинли хон » , чун месиррӣ девон ро

فرمود به «زینل خان »، چون میسری دیوان را

Карданд дуои шаҳро , халқ аз дилу ҷон ҳар сӯ

کردند دعا شه را، خلق از دل و جان هر سو

Онкў ки зи андеша , неки вебади олам ро

آنکو که ز اندیشه، نیک وبد عالم را

Бо дида дил бинад , дар оинаи зону

با دیده دل بیند، در آینه زانو

Аз лутф шаҳаншоҳаст , бар халқи равони ҳукмаш

از لطف شهنشاه است، بر خلق روان حکمش

Аз қӯт сарчашмааст , ғалтонии об аз ҷӯ

از قوت سرچشمه است، غلتانی آب از جو

Чун ёр шуд ин давлат , бо давлати деринаш

چون یار شد این دولت، با دولت دیرینش

Ҳам ёр шавад ёрб , тавфиқи худо бо ӯ

هم یار شود یارب، توفیق خدا با او

Аз фикри муаммое , таърих талаб будам

از فکر معمایی، تاریخ طلب بودم

Ногуҳи паии таърихаш , оварад « ду давлати рӯ »

ناگه پی تاریخش، آورد «دو دولت رو»