з рӯй дард ва сӯзам гуфт ёрии қадрдони рӯзӣ

ز روی درد و سوزم گفت یاری قدردان روزی

Ки : « тоиб » ҳайфи домони бақои зини буму барчӣда

که: «تایب » حیف دامان بقا زین بوم و برچیده

Шудам ғамгину ҳақи ошнои хости таърихаш

شدم غمگین و حق آشنایی خواست تاریخش

Бигуфтам : « аз ҷаҳони тоиби бисоти умр бар чида »

بگفتم:«از جهان تایب بساط عمر بر چیده »