Дар ин некӯи баннои длгшо , аз лутфи ҳақи ҳаргиз

در این نیکو بنای دلگشا، از لطف حق هرگز

Мабодои хотират аз рӯзгори андӯҳгин ёрб

مبادا خاطرت از روزگار اندوهگین یارب

бад-инсон каз замин бархест ин дилкаши банно , доим

بدینسان کز زمین برخاست این دلکش بنا، دایم

Дар ӯ тухми умед аз хок бар хезади чунин ёрб

در او تخم امید از خاک بر خیزد چنین یارب

Дар ӯ ҷамъияти дилҳо , шавад ҷоруби гирди ғам

در او جمعیت دلها، شود جاروب گرد غم

Дар ӯ пайваста бо айш ва тараб бошӣ қарин ёрб

در او پیوسته با عیش و طرب باشی قرین یارب

Гиреҳ аз абрӯи кушояд гарчи чун нохуни хами тоқаш

گره از ابرو گشاید گرچه چون ناخن خم طاقش

Туро аз ғами гиреҳ ҳаргиз науфтад бар ҷабин ёрб

ترا از غم گره هرگز نیفتد بر جبین یارب

Паии таърихи он бардоштами дасти дуо , гуфтам :

پی تاریخ آن برداشتم دست دعا، گفتم:

« мубораки боди ин зебои баннои дилнишин ёрб » !

«مبارک باد این زیبا بنای دلنشین یارب »!