Гавҳар дорад чу дида дар бор

گوهر دارد چو دیده دُر بار

Бо ҷавҳарён буд марои кор

با جوهریان بُوَد مرا کار

Гардид зи шарми лаъли эшон

گردید ز شرم لعل ایشان

Ёқӯти ҳазор ранг дар кон

یاقوت هزار رنگ در کان

Марҷон бар он лабони пари шӯр

مرجان بر آن لبان پر شور

Бошад чу чароғи рӯз бе нур

باشد چو چراغ روز بی نور

Азхҷлти он даҳону дандон

ازخجلت آن دهان و دندان

Шуд дару садаф чу лаълу марҷон

شد درّ و صدف چو لعل و مرجان

Аз диданашон чу аҳли васвос

از دیدنشان چو اهل وسواس

Шуд сахти қимор , бохти алмос

شد سخت قمار، باخت الماس

Аз бас ки фурӯғи шан зиёд аст

از بس که فروغ شان زیاد است

Пайвастаи матоъи шан касод аст

پیوسته متاع شان کساد است

Хуршед нагашта муштарӣ ёб

خورشید نگشته مشتری یاب

Дар ҳолати байъи карами шаби тоб

در حالت بیع کرم شب تاب

Ҳайрат зада рости ашки хӯни бор

حیرت زده راست اشک خون بار

Чун айни алҳр ба дайни зуннор

چون عین الهّر به دین زنّار