Бар пери хамидаи қади маҳҷӯр

بر پیر خمیده قد مهجور

Доим равад аз камони гарони зӯр

دایم رود از کمان گران زور

Устодии ишқ бе амонаш

استادی عشق بی امانش

Фӣ улҳол кашад ба хар камонаш

فی الحال کُشد به خر کمانش

Он пер ки чилла ҳо кашида

آن پیر که چلّه ها کشیده

Ин ҷо ба муроди худ расида

این جا به مراد خود رسیده

Монанди камони зи ҳасани олӣ

مانند کمان ز حسن عالی

Сад хона намӯдаанд холӣ

صد خانه نموده اند خالی

Кӣ ҳам чу камон шавам мушавваш

کی هم چو کمان شَوَم مشوش

Доранд гарм ба рӯй оташ

دارند گَرَم به روی آتش

Аз сар то пои асири ёрам

از سر تا پا اسیر یارم

Гӯйӣ ки камон чилла дорам

گویی که کمان چلّه دارم

Мансур ба хасми ошиқонаш

منصور به خصم عاشقانش

Доим бошад чун камонаш

دایم باشد چون کمانش

Ошиқ ба ду дасти баста бар пушт

عاشق به دو دست بسته بر پشت

Монанди камони ҳазор каси кишт

مانند کمان هزار کس کشت

Орм чу камон ба хасми худ рӯ

آرم چو کمان به خصم خود رو

Пайваста ба пушти гармӣ ӯ

پیوسته به پشت گرمی او