Бошад зи хаёли мсгрми сар

باشد ز خیال مسگرم سر

Пари шӯртар аз дукони мисгар

پر شور تر از دکان مسگر

Дар ваҷд чу оем аз ғами дӯст

در وجد چو آیم از غم دوست

Хушҳолам агар бирезадами пӯст

خوشحالم اگر بریزدم پوست

Гар коҳиш тан кунад ҳалокам

گر کاهش تن کند هلاکم

Чун мис дар чарх нест бокам

چون مس در چرخ نیست باکم

Аз санги ҷафои он длором

از سنگ جفای آن دلارام

Шуд чун мис чаккушем андом

شد چون مس چکشیم اندام

Гардад чу кашами зи кӯй ӯ пой

گردد چو کشم ز کوی او پای

Чун дег ба рӯй оташами ҷой

چون دیگ به روی آتشم جای

То пои зкўӣ ӯ кашидам

تا پای زکوی او کشیدم

Гардид сияҳи рухи сифедам

گردید سیه رخ سفیدم

Чашмам дар ишқ то ки во шуд

چشمم در عشق تا که وا شد

Бо хӯн , дилам чу ошно шуд

با خون، دلم چو آشنا شد

Ноед баҳрам ба дида ӣ тар

ناید بَحَرم به دیده ی تر

Чун савти магас ба гӯши мисгар

چون صوت مگس به گوش مسگر