Меҳрами з ҳурмон шуд фузуни шавқии зи ҳасрат кам нашуд

مهرم ز حرمان شد فزون شوقی ز حسرت کم نشد

Ҳар чанд ҳасрат беш шуд шавқу муҳаббат кам нашуд

هر چند حسرت بیش شد شوق و محبت کم نشد

Тухми умеди мо аз ва норуста монад аз бе наме

تخم امید ما از و نارسته ماند از بی‌نمی

Аммо ба кишти дигарон борони раҳмат кам нашуд

اما به کشت دیگران باران رحمت کم نشد

Хуши бахти ту эй муддаии коинҷо ки ман хорами чунин

خوش بخت تو ای مدعی کاینجا که من خوارم چنین

Бо як ҷаҳон бе ҳурматии ҳеҷат зи ҳурмат кам нашуд

با یک جهان بی‌حرمتی هیچت ز حرمت کم نشد

Умрӣ задам лофи сегӣ аммо чаҳ ҳосил чун маро

عمری زدم لاف سگی اما چه حاصل چون مرا

Бо ӣнҳамаи ҳақи вафои хорӣу зиллат кам нашуд

با اینهمه حق وفا خواری و ذلت کم نشد

Ваҳшӣ аз ва бар хотирами пайваста буд ин гирди ғам

وحشی از و بر خاطرم پیوسته بود این گرد غم

зи ойӣнаи ман ҳичгаҳи гирди кудурат кам нашуд

ز آیینهٔ من هیچگه گرد کدورت کم نشد

Хониш
шморҳ 131 — ъндлӣб