Ба лаб бигӯӣ ки он ханда ниҳон накунад

به لب بگوی که آن خندهٔ نهان نکند

Маро ба лутфи ниҳони ту бад гумон накунад

مرا به لطف نهان تو بد گمان نکند

Ту худ маро чаҳ кунӣ лек чашмро фармой

تو خود مرا چه کنی لیک چشم را فرمای

Ки он нигаҳ ки ту кардӣ замон замон накунад

که آن نگه که تو کردی زمان زمان نکند

Ту ранҷае змну майли ман вале чаканам

تو رنجه‌ای زمن و میل من ولی چکنم

Бигӯ ки нози туами даст дар миён накунад

بگو که ناز توام دست در میان نکند

Гарми маҷоли нигоҳӣ буд замони чаканам

گرم مجال نگاهی بود زمان چکنم

Ҳикоятӣ ки нигаҳ мекунад забон накунад

حکایتی که نگه می‌کند زبان نکند

Ҳазор суд дар ин байъ ҳаст хоҳӣ дид

هزار سود در این بیع هست خواهی دید

Марои бихар ки харидори ман зиён накунад

مرا بخر که خریدار من زیان نکند

Ҷафо ва ҳар чаҳ кунад гӯ ба ман худованд аст

جفا و هر چه کند گو به من خداوند است

Валек нисбати моро ба ин ва он накунад

ولیک نسبت ما را به این و آن نکند

Басаст ҷаври з сабр озмуд ваҳшӣ ро

بس است جور ز صبر آزمود وحشی را

Ҳазор бор касеро кас имтиҳон накунад

هزار بار کسی را کس امتحان نکند