Алоҳӣ аз миёни нописандон бар карони дораш

الاهی از میان ناپسندان بر کران دارش

зи доми ҳилаи мардуми фиребон дар амони дораш

ز دام حیلهٔ مردم فریبان در امان دارش

Садои шҳпри шоҳинӣ аз ҳар гӯша ме ояд

صدای شهپر شاهینی از هر گوشه می‌آید

Тзрў ғофилӣ дорам муқӣми ошёни дораш

تذرو غافلی دارم مقیم آشیان دارش

Худоё бо маниши хуши сари гарони дорӣ ва хурсандам

خدایا با منش خوش سر گران داری و خرسندم

На танҳо бо ману бас , бо ҳамаи каси саргарони дораш

نه تنها با من و بس ، با همه کس سرگران دارش

Падеди оради ҳавас аз ишқ бо мардуми ҷафои корӣ

پدید آرد هوس از عشق با مردم جفا کاری

намехоҳам бар ин бошад , худовандо барони дораш

نمی‌خواهم بر این باشد ، خداوندا برآن دارش

Тағофули кешу кини андешу даврии ҷӯйу ваҳшии хуй

تغافل کیش و کین اندیش و دوری جوی و وحشی خوی

Аҷаби взъисти хуш ёрб ҳамеша ончунон дораш

عجب وضعیست خوش یارب همیشه آنچنان دارش

Замони аввал ҳасанаст ва ҳасташ фитнаҳо дарпайи

زمان اول حسن است و هستش فتنه‌ها درپی

Алоҳӣ дар амон аз фитнаи охири замони дораш

الاهی در امان از فتنهٔ آخر زمان دارش

Худоёи фурсати як ҳарфи панд омез ме хоҳам

خدایا فرصت یک حرف پند آمیز می‌خواهم

намегӯям ки бо ваҳшӣ ҳамеша ҳамзабони дораш

نمی‌گویم که با وحشی همیشه همزبان دارش

Хониш
шморҳ 248 — ъндлӣб