Рехти хӯнамроу барад аз пеши он бедоди кеш

ریخت خونم را و برد از پیش آن بیداد کیش

Хӯн чун ман бе касе осони тавон бурдани зи пеш

خون چون من بی کسی آسان توان بردن ز پیش

Ҳаст беш аз тоқати ман бори андӯҳи фироқ

هست بیش از طاقت من بار اندوه فراق

Беш азин тоқат надорам гуфтаам сад бор беш

بیش ازین طاقت ندارم گفته‌ام صد بار بیش

Новакат гуфтам з дил бигузашт ранҷидӣ ба ҷон

ناوکت گفتم ز دل بگذشت رنجیدی به جان

Ҷон ман гуфтам хатое магзарон аз лутфи хеш

جان من گفتم خطایی مگذران از لطف خویش

Аз кадомин дарди худ нолам ки аз дасти ғамат

از کدامین درد خود نالم که از دست غمت

Синаам чун дил Фкорасту дарун чун синаи риш

سینه‌ام چون دل فکار است و درون چون سینه ریش

Нӯш ъушрат нест ваҳшӣ дар ҷаҳон бе неши ғам

نوش عشرت نیست وحشی در جهان بی نیش غم

Орзӯии нӯш агар дории манол аз захми неш

آرزوی نوش اگر داری منال از زخم نیش