Бе рухи ҷонпарвар ҷонони маро аз ҷон чаҳ ҳазз

بی رخِ جان‌پرورِ جانان مرا از جان چه حظ

Аз чунон ҷонӣ ки бошад бе рухи ҷонон чаҳ ҳазз

از چنان جانی که باشد بی رخِ جانان چه حظ

Дигар аз шаҳрам чаҳ хушҳолӣ чу он ма пора рафт

دیگر از شهرم چه خوشحالی چو آن مه‌پاره رفت

Чун з канъон рафт Юсуфи дигар аз канъон чаҳ ҳазз

چون ز کنعان رفت یوسف دیگر از کنعان چه حظ

Ноумед аз хизмат ӯ ҷон чаҳ кор ояд маро

ناامید از خدمتِ او جان چه کار آید مرا

Ҷон ки сарфи хизмат ҷонон нагардад зон чаҳ ҳазз

جان که صرفِ خدمتِ جانان نگردد زان چه حظ

Ҷониби бустон чаҳ май хуонеи маро эй боғбон

جانبِ بستان چه می‌خوانی مرا ای باغبان

Бо ман он гули перҳан чун нест дар бустон чаҳ ҳазз

با من آن گل‌پیرهن چون نیست در بستان چه حظ

Дил ба танг омад маро ваҳшӣ намехоҳам ҷаҳон

دل به تنگ آمد مرا وحشی نمی‌خواهم جهان

Аз ҷаҳон бе ӯ маро дар гӯшаи ҳурмон чаҳ ҳазз

از جهان بی او مرا در گوشهٔ حرمان چه حظ

Хониш
шморҳ 256 — ъндлӣб