Шуд вақти он дигар ки ман тарк шикебе кунам

شد وقت آن دیگر که من ترک شکیبایی کنم

Номӯсро як сӯи нуҳуми бунёд расвоӣ кунам

ناموس را یک سو نهم بنیاد رسوایی کنم

Чанде бакӯшам дар вафо каз ман напушади рози худ

چندی بکوشم در وفا کز من نپوشد راز خود

Ҳам муҳаррам маҷлис шавам ҳам бода паймое кунам

هم محرم مجلس شوم هم باده پیمایی کنم

Гар хоҳем дар банди ғами пои вафо дар силсила

گر خواهیم در بند غم پای وفا در سلسله

Кардам миёни хоку хӯни занҷир Фрсоиӣ кунам

کردم میان خاک و خون زنجیر فرسایی کنم

Ту хуфта ва ман ҳар шабӣ дар хилвати ҷони ормат

تو خفته و من هر شبی در خلوت جان آرمت

Дилро нигаҳбонии даҳуми худро тамошое кунам

دل را نگهبانی دهم خود را تماشایی کنم

Гуфтам ки худ рое макун гуфт инчунин бошад вале

گفتم که خود رایی مکن گفت اینچنین باشد ولی

Ваҳшии куҷо шайдо шавадгар тарки худ рое кунам

وحشی کجا شیدا شود گر ترک خود رایی کنم

Хониш
шморҳ 274 — ъндлӣб