Ду ҳафта рафт ки ннўохтӣ ба ним нигоҳам

دو هفته رفت که ننواختی به نیم نگاهم

Ҳануз вақт наомад ки бигузарӣ зи гуноҳам

هنوز وقت نیامد که بگذری ز گناهم

Киришмае ки накоҳад зи ҳасан агар бинавозӣ

کرشمه‌ای که نکاهد ز حسن اگر بنوازی

Ба лутфи гоҳ ба гоҳу нигоҳи моҳ ба моҳам

به لطف گاه به گاه و نگاه ماه به ماهم

Миёни мо ва ту сади гӯна хашм шуд ҳамаи биҷо

میان ما و تو سد گونه خشم شد همه بیجا

Чунин макун ки маро айб мекунанду турои ҳам

چنین مکن که مرا عیب می‌کنند و ترا هم

Кадоми малик ба тӯфони даҳум кадом бисӯзам

کدام ملک به توفان دهم کدام بسوزم

Ки фарқ то ба қадами сайли ашку шуълаи оҳам

که فرق تا به قدم سیل اشک و شعلهٔ آهم

Фитодаам ба раҳати чашм ва гӯш гашта саропо

فتاده‌ام به رهت چشم و گوش گشته سراپا

Биё ки гӯш ба овози поу чашм ба роҳам

بیا که گوش به آواز پا و چشم به راهم

Макун ки айб кунандат з чун манӣ чу гурезӣ

مکن که عیب کنندت ز چون منی چو گریزی

Ки никномии ҷовид аз барои ту хоҳам

که نیکنامی جاوید از برای تو خواهم

Чу ваҳшӣ аз чамани васли рустами аввали вохр

چو وحشی از چمن وصل رستم اول وآخر

Сумуми бодияи ҳиҷр , зард кард гиёҳам

سموم بادیهٔ هجر ، زرد کرد گیاهم

Хониш
шморҳ 277 — ъндлӣб