Зини сон ки тунд мегузарад хуши хироми ман

زین سان که تند می‌گذرد خوش‌خرام من

Кӣ мултафит шавад ба ҷавоби саломи ман

کی ملتفت شود به جواب سلام من

Гуфтам бигӯ аз он лаби ширини ҳикоятӣ

گفتم بگو از آن لبِ شیرین حکایتی

Сад талх гуфт дилбари ширини каломи ман

سد تلخ گفت دلبر شیرین‌کلام من

Он шамъгар зи сӯзи дили ман хабар надошт

آن شمع گر ز سوز دل من خبر نداشت

Баҳр чаҳ барфурӯхт чу бишунид номи ман

بهر چه برفروخت چو بشنید نام من

Комӣ наёфтам зи лаб ӯ ба бӯса Эй

کامی نیافتم ز لب او به بوسه‌ای

Ҳаргиз набӯд он лаби ширин ба коми ман

هرگز نبود آن لب شیرین به کام من

Ваҳшии ғизоли ман ки ба ман орамида буд

وحشی غزال من که به من آرمیده بود

Ваҳшӣ чунон нашуд ки шавад бози роми ман

وحشی چنان نشد که شود باز رام من

Хониш
шморҳ 341 — ъндлӣб