Мунфаили дили худам чанд кашад ҷафои ту

منفعل دل خودم چند کشد جفای تو

Узри ҷафои ту магар хоҳамаш аз худои ту

عذر جفای تو مگر خواهمش از خدای تو

Гашти зи тобу тоқатами тоби рақиби мунфаил

گشت ز تاب و طاقتم تاب رقیب منفعل

Ҳеҷ хаҷал намешавад табъи ситезаи рои ту

هیچ خجل نمی‌شود طبع ستیزه رای تو

Шаби ҳамаи шаб дуо кунам то ки ба рӯзи ман шӯй

شب همه شب دعا کنم تا که به روز من شوی

Дил ба ситамгарии диҳӣ кӯ бидиҳад сазои ту

دل به ستمگری دهی کو بدهد سزای تو

Рахна чу мефитад ба дил баста намешавад ба гул

رخنه چو میفتد به دل بسته نمی‌شود به گل

Гӯи мижа тар макун ба хӯни хок дар сарои ту

گو مژه تر مکن به خون خاک در سرای تو

эй рақами фиреби ақл аз ту бсухт ҳастем

ای رقم فریب عقل از تو بسوخت هستیم

Хона сиёҳ мекунад нусхаи кимиёии ту

خانه سیاه می‌کند نسخهٔ کیمیای تو

Афсар лутф дошта ин ҳама иззаташ мабар

افسر لطف داشته این همه عزتش مبر

Тораки аҷзи мо ки шуд паст ба зери пои ту

تارک عجز ما که شد پست به زیر پای تو

эй ки табиби ваҳшеи хуб алоҷ ме кунӣ

ای که طبیب وحشیی خوب علاج می‌کنی

Ваъда ба ҳашар медиҳад дарди марои давои ту

وعده به حشر می‌دهد درد مرا دوای تو

Хониш
шморҳ 358 — ъндлӣб