Май рӯми наздику ҳол хеш мегӯям ба ӯ

می‌روم نزدیک و حال خویش می‌گویم به او

Ончии пинҳони доштами зин пеш мегӯям ба ӯ

آنچه پنهان داشتم زین پیش می‌گویم به او

Гаштаам хомӯшу пиндорад ки дорам роҳатӣ

گشته‌ام خاموش و پندارد که دارم راحتی

Чанд ҳарфӣ аз дарун риш мегӯям ба ӯ

چند حرفی از درون ریش می‌گویم به او

Ғофиласт ӯ аз ман ва дардам шавад ҳар рӯз беш

غافل است او از من و دردم شود هر روز بیش

Андакии зини дард беш аз пеш мегӯям ба ӯ

اندکی زین درد بیش از پیش می‌گویم به او

Ғамзаи ?ути хўнризи дили дарбанди лаъли нӯшханд

غمزه‌ات خونریز دل دربند لعل نوشخند

Дил намедонад ҷафоӣ хеш мегӯям ба ӯ

دل نمی‌داند جفای خویش می‌گویم به او

Гарчи ваҳшии дили азу бар кунад май ранҷад ба ҷон

گرچه وحشی دل ازو بر کند می‌رنجد به جان

Гар бади он дилбар бдкиш мегӯям ба ӯ

گر بد آن دلبر بدکیش می‌گویم به او

Хониш
шморҳ 357 — ъндлӣб