Бикаш зорам чаҳ доими ҳарф аз озор май гӯйӣ

بکش زارم چه دایم حرف از آزار می‌گویی

Ту худ озор ман кун аз чаҳ бо ағёр май гӯйӣ

تو خود آزار من کن از چه با اغیار می‌گویی

Рақибони сад сухан гӯйанд ва як якро кунӣ таҳсин

رقیبان صد سخن گویند و یک یک را کنی تحسین

Чу ман як ҳарф гӯям , гӯйем бисёр май гӯйӣ

چو من یک حرف گویم، گوییم بسیار می‌گویی

Тағофул май занигар як сухани сад бор ме гӯям

تغافل می‌زنی گر یک سخن صد بار می‌گویم

Вагар гӯйии ҷавобӣ рӯй бар девор май гӯйӣ

و گر گویی جوابی روی بر دیوار می‌گویی

Ҳадиси ғайри гӯйӣ то зи ғайрат зӯдтар меРом

حدیث غیر گویی تا ز غیرت زودتر میرم

Пас аз умрӣ ки ҳарфӣ бо ман бемор май гӯйӣ

پس از عمری که حرفی با من بیمار می‌گویی

Нагуфтӣ ҳоли худ то буд ёроии сухани ваҳшӣ

نگفتی حال خود تا بود یارای سخن وحشی

Магар вақте ки набӯд қӯти гуфтор май гӯйӣ

مگر وقتی که نبود قوت گفتار می‌گویی

Хониш
ғзл 395 — сӣд ълӣ ълвӣ
шморҳ 395 — ъндлӣб