Аз барои хотири ағёр хорам ме кунӣ

از برای خاطر اغیار خوارم می‌کنی

Ман чаҳ кардам коинчнин беэътиборам ме кунӣ

من چه کردم کاینچنین بی‌اعتبارم می‌کنی

Рӯзгории ончӣ бо ман кард истиғнои ту

روزگاری آنچه با من کرد استغنای تو

Гар бигӯям гиряҳо бар рӯзгорам ме кунӣ

گر بگویم گریه‌ها بر روزگارم می‌کنی

Гар намеоем ба сӯии базмат аз шармандагӣаст

گر نمی‌آیم به سوی بزمت از شرمندگیست

Зонка ҳар дами пеши ҷамъӣ шармсорам ме кунӣ

زانکه هر دم پیش جمعی شرمسارم می‌کنی

Гар бадонеи ҳоли ман гирёни шӯй бе ихтиёр

گر بدانی حال من گریان شوی بی‌اختیار

эй ки манъи гиря беихтиёрам ме кунӣ

ای که منع گریه بی‌اختیارم می‌کنی

Гуфтае тадбир карт мекунам ваҳшии манол

گفته‌ای تدبیر کارت می‌کنم وحشی منال

Рафт кор аз даст кӣ тадбир корам ме кунӣ

رفت کار از دست کی تدبیر کارم می‌کنی

Хониш
шморҳ 394 — ъндлӣб