Зиҳии иродаи ту нойиби қазоу қадар

زهی ارادهٔ تو نایب قضا و قدر

Ситораи амри турои тобеъу фалаки мнқод

ستاره امر ترا تابع و فلک منقاد

Туе хулосаи обоу ИМАоти вуҷӯд

تویی خلاصه آبا و امهات وجود

Ба сони ту халафии модар замона назод

به سان تو خلفی مادر زمانه نزاد

Сипеҳри пер ки то бӯда гашта гирди ҷаҳон

سپهر پیر که تا بوده گشته گرد جهان

Ба ҳеҷ аҳди ҷавонӣ чу ту надорад ёд

به هیچ عهد جوانی چو تو ندارد یاد

Чу ақл , мояи дониш , чу дарак , манша ёфт

چو عقل، مایه دانش، چو درک ، منشاء یافت

Чу ҷон , азизи вуҷӯд ва чу рӯҳ , поки ниҳод

چو جان ، عزیز وجود و چو روح، پاک نهاد

Сипеҳри мартабаи бктоши бег , эй ки нуҷум

سپهر مرتبه بکتاش بیگ ، ای که نجوم

Дуанд ҳукми туро дар Аннани Рахш чу бод

دوند حکم ترا در عنان رخش چو باد

Нишони хотами ангушти амри нофизи ту

نشان خاتم انگشت امر نافذ تو

Ба сон мум пазиранд оҳану фӯлод

به سان موم پذیرند آهن و فولاد

Бидорад афсари заррини шамъро маҳфӯз

بدارد افسر زرین شمع را محفوظ

Нигоҳбонии ҳифзи ту аз тасарруфи бод

نگاهبانی حفظ تو از تصرف باد

Шаванд ҷунбишу ороми ҷамъ дар як ҷисм

شوند جنبش و آرام جمع در یک جسم

Тсолҳ ар талабӣ дар миёнаи аздод

تصالح ار طلبی در میانهٔ اضداد

Пар аз ситора шавад аз гуҳари сипеҳри нуҳум

پر از ستاره شود از گهر سپهر نهم

Туро чу мавҷи براردи муҳӣти табъи ҷавод

ترا چو موج برآرد محیط طبع جواد

Камоли ҷӯади ту билқувва монад зонка худоӣ

کمال جود تو بالقوه ماند زانکه خدای

Замон замон накунад олам дигар эҷод

زمان زمان نکند عالم دگر ایجاد

Расад ба арсаи ҷовиди пои раҳрави умр

رسد به عرصه جاوید پای رهرو عمر

Бақои ҷоҳи тўош гар кунад таҳияи зод

بقای جاه تواش گر کند تهیه زاد

Намӯнае буд аз аҳли куфру даъвати Нӯҳ

نمونه‌ای بود از اهل کفر و دعوت نوح

Ба қасди душмани дайни ҳамлаи ту рӯзи ҷиҳод

به قصد دشمن دین حمله تو روز جهاد

Зананд навбати султонии ту бар сари чарх

زنند نوبت سلطانی تو بر سر چرخ

Баланд поя шавадгар ба қадари истеъдод

بلند پایه شود گر به قدر استعداد

Аду ба шшдр ғам монад зонка ахтари бахт

عدو به ششدر غم ماند زانکه اختر بخت

Ба муддаоӣ ту гардад чу къбтини мурод

به مدعای تو گردد چو کعبتین مراد

зи оби дидаи золим ба даври мъдлтт

ز آب دیدهٔ ظالم به دور معدلتت

Чу барг сабз шуд аз занг , ханҷари бедод

چو برگ سبز شد از زنگ، خنجر بیداد

Ғариб нест з нашав ва намой тарбиятат

غریب نیست ز نشو و نمای تربیتت

Ки нафас наУмия сар бар занад зи ҷайби ҷамод

که نفس نامیه سر بر زند ز جیب جماد

Ба саъии халқи ту гули зи оби худ брўёнд

به سعی خلق تو گل ز آب خود برویاند

Ҳадиди тофта дар ҷўФи кӯраи ҳаддод

حدید تافته در جوف کوره حداد

Ба ҳар кашиши илми нур сар занад зи қалам

به هر کشش علم نور سر زند ز قلم

Чу васфи рои мунир туро кунанд савод

چو وصف رای منیر ترا کنند سواد

Басон дида шавад чашми соди равшан , агар

بسان دیده شود چشم صاد روشن ، اگر

Диҳад замири тўоши мардумак ба нуқтаи зод

دهد ضمیر تواش مردمک به نقطهٔ ضاد

Қазо ки ҳиҷлаи тарози ъроис қадар аст

قضا که حجله طراز عرایس قدر است

Ба ҳеҷ ҳиҷлаи надидаи сет мисли ту домод

به هیچ حجله ندیده‌ست مثل تو داماد

Аз он маҷол ки аз иқтизои толеъи саъд

از آن مجال که از اقتضای طالع سعد

Ба бахти нисбати пайвандат иттифоқ афтод

به بخت نسبت پیوندت اتفاق افتاد

Даруни ҳиҷлаи иқбол дар дамии сади бор

درون حجله اقبال در دمی سد بار

Арӯс бахт кунад хешро мборкбод

عروس بخت کند خویش را مبارکباد

Аё хуҷастаи асари довари ҳумоюни фар

ایا خجسته اثر داور همایون فر

Ки мерасад зи ту фар эйро имдод

که می‌رسد ز تو فر همای را امداد

Ба қадари хонаи ҷғдӣ дар ӯ хароба намонад

به قدر خانه جغدی در او خرابه نماند

эй марҳаматат ҳар куҷо ки боли кушод

همای مرحمتت هر کجا که بال گشاد

Харобаи дили ваҳшӣ ки гашти хонаи бум

خرابه دل وحشی که گشت خانه بوم

Умед ҳаст ки аз фар ту шавад обод

امید هست که از فر تو شود آباد

Ҳамеша то набӯд нохушии мисоли хушӣ

همیشه تا نبود ناخوشی مثال خوشی

Мудом чун дил ношод нест хотири шод

مدام چون دل ناشاد نیست خاطر شاد

Касе ки хуш набӯд хотираш ба шодии ту

کسی که خوش نبود خاطرش به شادی تو

Насибаш аз хушӣу шодӣ замона мабод

نصیبش از خوشی و شادی زمانه مباد