Фарёд ки сӯзи дил аён натавон кард

فریاد که سوز دل عیان نتوان کرد

Бо каси сухан аз доғ ниҳон натавон кард

با کس سخن از داغ نهان نتوان کرد

Инҳо ки ман аз ҷафоӣ ҳиҷрон дидам

اینها که من از جفای هجران دیدم

Як шама ба сад сол баён натавон кард

یک شمه به صد سال بیان نتوان کرد

Хониш
рбоъӣ шморҳ 22 — ълӣ пврзоръ