Дӯстон ! шарҳи парешонеи ман , гӯш кунед
دوستان! شرحِ پریشانیِ من، گوش کنید
Достони ғами пинҳонии ман , гӯш кунед
داستانِ غمِ پنهانیِ من، گوش کنید
Қисса бесару сомонии ман , гӯш кунед
قصهٔ بیسر و سامانیِ من، گوش کنید
Гуфт вгўии ману ҳайронии ман , гӯш кунед
گفتوگویِ من و حیرانیِ من، گوش کنید
Шарҳи ин оташи ҷони сӯз , нагуфтан то кӣ ?
شرحِ این آتشِ جانسوز، نگفتن تا کی؟
Сӯхтам , сӯхтам , ин роз , нуҳуфтан то кӣ ?
سوختم، سوختم، این راز، نهفتن تا کی؟
Рӯзгорӣ , ману дил , сокини кӯе будем
روزگاری، من و دل، ساکنِ کویی بودیم
Сокини кӯии бути арбадаи ҷӯӣ будем
ساکنِ کویِ بتِ عربدهجویی بودیم
Ақлу дайни бохта , девонаи рӯе будем
عقل و دین باخته، دیوانهٔ رویی بودیم
Бастаи силсилаи силсилаи мӯе будем
بستهٔ سلسلهٔ سلسلهمویی بودیم
Кас дар он силсила , ғайр аз ману дил , банд набӯд
کس در آن سلسله، غیر از من و دل، بند نبود
Як гирифтор аз ин ҷумла ки ҳастанд , набӯд
یک گرفتار از این جمله که هستند، نبود
Наргиси ғамзаи занаш , ин ҳама бемор надошт
نرگسِ غمزهزنش، این همه بیمار نداشت
Сунбули пршкнш , ҳеҷ гирифтор надошт
سنبلِ پُر شکنش، هیچ گرفتار نداشت
Ин ҳамаи муштарӣу гармӣ бозор надошт
این همه مشتری و گرمیِ بازار نداشت
Юсуфӣ буд вале ҳеҷ харидор надошт
یوسفی بود ولی هیچ خریدار نداشت
Аввали он кас ки харидор шудаш , ман будам
اول آن کس که خریدار شدش، من بودم
Боиси гармии бозоршдш , ман будам
باعثِ گرمیِ بازار شدش، من بودم
Ишқ ман шуд сабаби хӯбӣу раъное ӯ
عشقِ من شد سببِ خوبی و رعناییِ او
Дод , расвои ман , шӯҳрати зебоӣ ӯ
داد، رسوایی من، شهرتِ زیباییِ او
Бас ки додам ҳамаи ҷои шарҳи длороиӣ ӯ
بس که دادم همه جا شرحِ دلآراییِ او
Шаҳри пари гашти зи ғавғои тамошое ӯ
شهر پُر گشت ز غوغایِ تماشاییِ او
Ин замон , ошиқи саргашта , фаровон дорад
این زمان، عاشقِ سرگشته، فراوان دارد
Кӣ сари барги ман бесар ва сомон дорад ?
کی سرِ برگِ منِ بیسر و سامان دارد؟
Чора инаст ва надорам ба аз ин рой дигар
چاره این است و ندارم بِه از این رأیِ دگر
Ки даҳуми ҷой дигар , дил , ба дили орой дигар
که دهم جایِ دگر، دل، به دلآرایِ دگر
Чашми худ фарш кунам зери кафи пой дигар
چشمِ خود فرش کنم زیرِ کفِ پایِ دگر
Бар кафи пой дигар , бӯсаи занами ҷой дигар
بر کفِ پایِ دگر، بوسه زنم جایِ دگر
Баъд аз ин рои ман , инаст ва ҳамин хоҳад буд
بعد از این رایِ من این است و همین خواهد بود
Ман бар ин ҳастам ва албата чунин хоҳад буд
من بر این هستم و البتّه چنین خواهد بود
Пеш ӯ , ёри наву ёри куҳан , ҳар ду яке сет
پیشِ او، یارِ نو و یارِ کهن، هر دو یکیست
Ҳурмати муддаӣу ҳурмати ман , ҳар ду яке сет
حرمتِ مدّعی و حرمتِ من، هر دو یکیست
Қавли зоғу ғазали мурғи чаман , ҳар ду яке сет
قولِ زاغ و غزلِ مرغِ چمن، هر دو یکیست
Нағмаи булбулу ғавғои заған , ҳар ду яке сет
نغمهٔ بلبل و غوغایِ زَغَن، هر دو یکیست
Ин надониста ки қадари ҳама , яксон набӯд
این، ندانسته که قَدْرِ همه، یکسان نبوَد
Зоғро мартабаи мурғи хуш алҳон набӯд
زاغ را مرتبهٔ مرغِ خوشالحان نبوَد
Чун чунинаст паии кор дигар бошам ба
چون چنین است، پیِ کارِ دگر باشم بِه
Чанд рӯзӣ , паии дилдор дигар бошам ба
چند روزی، پیِ دلدارِ دگر باشم، بِه
Андалеби гули рухсор дигар бошам ба
عَندَلیبِ گُلِ رخسارِ دگر باشم، بِه
Мурғи хуши нағмаи гулзор дигар бошам ба
مرغِ خوشنغمهٔ گلزارِ دگر باشم، بِه
Навгулии кӯ ки шавам булбули дастони созиш ?
نوگلی کو که شوم بلبلِ دستانسازش؟
Созам аз тозаи ҷавонони чаман , мумтозаш
سازم از تازهجوانانِ چمن، ممتازش
Он ки бар ҷонам аз ӯ дам ба дам озорӣ ҳаст
آن که بر جانم از او دمبهدم آزاری هست
наметавон ёфт ки бар дили зи маниш , борӣ ҳаст
میتوان یافت که بر دل ز منش، باری هست
Аз ману бандагии ман агараш орӣ ҳаст
از من و بندگیِ من اگرش عاری هست
Бифурӯшад ки ба ҳар гӯша , харидорӣ ҳаст
بفروشد که به هر گوشه، خریداری هست
Ба вафодорӣ ман нест дар ин шаҳр касе
به وفاداریِ من نیست در این شهر کسی
Бандае ҳамчу маро ҳаст харидори басӣ
بندهای همچو مرا هست خریدار بسی
Муддатӣ , дар раҳи ишқ ту давидем , бас аст
مدتی، در رهِ عشقِ تو دویدیم، بس است
Роҳи сад бодия дард буридем , бас аст
راهِ صد بادیهٔ درد بریدیم، بس است
Қадам аз роҳи талаб боз кашидем , бас аст
قدم از راهِ طلب باز کشیدیم، بس است
Аввалу охири ин марҳалаи дидем , бас аст
اول و آخرِ این مرحله دیدیم، بس است
Баъд аз ин , моу сари кӯии дили орой дигар
بعد از این، ما و سرِ کویِ دلآرایِ دگر
Бо Ғаззолӣ ба ғазали хуонеу ғавғоӣ дигар
با غزالی به غزلخوانی و غوغایِ دگر
Ту мапиндор ки меҳр аз дил маҳзун наравад
تو مپندار که مِهر از دلِ محزون نرود
Оташи ишқ ба ҷон уфтад ва берун наравад
آتشِ عشق به جان افتد و بیرون نرود
Венаи муҳаббат ба сад афсона ва афсун наравад
وین محبت به صد افسانه و افسون نرود
Чаҳ гумон ғалатаст ин , баравад , чун наравад ?
چه گمان غلط است این «برود، چون نرود»؟
Чанд кас аз туу ёрони ту , озурда шавад ?
چند کس از تو و یارانِ تو آزرده شود؟
Дӯзах аз сардии ин тайифа , афсурда шавад
دوزخ از سردیِ این طایفه، افسرده شود
эй писар ! чанд ба коми дгронти байнам ?
ای پسر! چند به کامِ دگرانت بینم؟
Сархушу масти зи ҷоми дгронти байнам
سرخوش و مست ز جامِ دگرانت بینم
Мояи айши мудоми дгронти байнам
مایهٔ عیشِ مدامِ دگرانت بینم
Соқии маҷлиси оми дгронти байнам
ساقیِ مجلسِ عامِ دگرانت بینم
Ту чаҳ доне ки шудӣ ёр чаҳ бе бокӣ , чанд ?
تو چه دانی که شدی یارِ چه بیباکی، چند؟
Чаҳ ҳавасҳо ки надоранд ҳўснокӣ , чанд
چه هوسها که ندارند هوسناکی، چند
Ёри ин тайифаи хона барандоз мабош
یارِ این طایفهٔ خانهبرانداز مباش
Аз ту ҳайфаст , ба ин тайифа , дмсоз мабош
از تو حیف است، به این طایفه، دمساز مباش
Май шӯии шуҳра ба ин фирқа , ҳам овоз мабош
میشوی شُهره به این فرقه، همآواز مباش
Ғофил аз лаъиби ҳарифон дғобоз мабош
غافل از لعبِ حریفانِ دغلباز مباش
Ба ки машғӯл , ба ин шуғл насозӣ , худ ро
بِه که مشغول به این شغل نسازی خود را
Ин на кории сет , мабодо ки бибозӣ , худ ро
این نه کاریست، مبادا که ببازی خود را
Дар камӣни ту , басӣ , айб шуморон ҳастанд
در کمینِ تو بسی عیبشماران هستند
Сина , пурдарди зи ту , кӣна гузорон ҳастанд
سینه پردرد ز تو، کینهگذاران هستند
Доғ бар сина , зи ту , сина Фкорон ҳастанд
داغ بر سینه ز تو، سینهفکاران هستند
Ғараз инаст ки дар қасди ту , ёрон ҳастанд
غرض این است که در قصدِ تو یاران هستند
Бош мардона ки ногоҳ қафое нахурӣ
باش مردانه که ناگاه قفایی نخوری
Воқифи киштӣ худ бош ки пое нахурӣ
واقفِ کشتیِ خود باش که پایی نخوری
Гарчи аз хотири ваҳшӣ , ҳавас рӯй ту рафт
گر چه از خاطر وحشی، هوسِ رویِ تو رفت
Вази дилаш , орзӯии қомати дилҷӯй ту рафт
وز دلش آرزویِ قامتِ دلجویِ تو رفت
Шуд дили озурдау озурдаи дил аз кӯй ту рафт
شد دلآزرده و آزردهدل از کوی تو رفت
Бо дили пари гила аз нохушии хуй ту рафт
با دلِ پُر گِلِه از ناخوشیِ خویِ تو رفت
Ҳоши ллаҳ ки вафои ту фаромӯш кунад
حاشَ لِلَّه که وفایِ تو فراموش کند
Сухани маслиҳатомез касон , гӯш кунад
سخنِ مصلحتآمیزِ کسان، گوش کند