эй гули тоза ки бӯеи з вафо нест ту ро

ای گل تازه! که بویی ز وفا نیست تو را

Хабар аз сарзаниши хор ҷафо нест ту ро

خبر از سرزنش خار جفا نیست تو را

Раҳм бар булбул бебарг ва наво нест ту ро

رحم بر بلبل بی‌برگ و نوا نیست تو را

Илтифотӣ ба асирон бало нест ту ро

التفاتی به اسیران بلا نیست تو را

Мо асири ғам ва Аслан ғам мо нест ту ро

ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست تو را

Бо асири ғами худ раҳм чаро нест ту ро

با اسیر غم خود رحم چرا نیست تو را؟

Ҳамчуи гул чанд ба рӯй ҳама хандон бошӣ ?

همچو گل چند به روی همه خندان باشی؟

Ҳамраҳи ғайр ба гулгашт гулистон бошӣ

هم‌ره غیر به گلگشت گلستان باشی

Ҳар замон бо дгарии даст ва гиребон бошӣ

هر زمان با دگری دست و گریبان باشی

Зон биандеш ки аз карда пушаймон бошӣ

زآن بیندیش که از کرده پشیمان باشی

Ҷамъ бо ҷамъ набошанд ва парешон бошӣ

جمع با جمع نباشند و پریشان باشی

Ёди ҳайронии мо оре ва ҳайрон бошӣ

یاد حیرانی ما آری و حیران باشی

Шаб ба кошонаи ағёр наме бояд буд

شب به کاشانهٔ اغیار نمی‌باید بود

Ғайрро шамъи шаби тор наме бояд буд

غیر را شمع شب تار نمی‌باید بود

Ҳамаи ҷо бо ҳамаи каси ёр наме бояд буд

همه جا با همه کس یار نمی‌باید بود

Ёри ағёри дили озор наме бояд буд

یار اغیار دل‌آزار نمی‌باید بود

Ташнаи хӯни ман зор наме бояд буд

تشنهٔ خون منِ زار نمی‌باید بود

То ба ин мартабаи хунхор наме бояд буд

تا به این مرتبه خون‌خوار نمی‌باید بود

Дайгарии ҷузи ту марои ин ҳама озор накард

دیگری جز تو مرا این همه آزار نکرد

Ҷузи ту кас дар назари халқи маро хор накард

جز تو کس در نظر خلق مرا خوار نکرد

Ончӣ кардӣ ту ба ман ҳеҷ ситамкор накард

آن چه کردی تو به من، هیچ ستمکار نکرد

Ҳеҷ сангини дили бидодгари ин кор накард

هیچ سنگین‌دلِ بیدادگر این کار نکرد

Ин ситамҳо дгарӣ бо ман бемор накард

این ستم‌ها دگری با من بیمار نکرد

Ҳечкас ӣнҳамаи озори ман зор накард

هیچ کس این همه آزارِ منِ زار نکرد

Ҷони ман сангдилӣ , дил ба ту додан ғалат аст

جان من! سنگ‌دلی، دل به تو دادن غلط است

Бар сари роҳи ту чун хок фитодан ғалат аст

بر سر راه تو چون خاک فتادن غلط است

Чашми умед ба рӯй ту кушодан ғалат аст

چشم امید به روی تو گشادن غلط است

Рӯй пари гирд ба роҳи ту ниҳодан ғалат аст

روی پُر گَرد به راه تو نهادن غلط است

Рафтан авлост зи кӯии ту , стодн ғалат аст

رفتن اولاست ز کوی تو، ستادن غلط است

Ҷони ширин ба таманнои ту додан ғалат аст

جان شیرین به تمنای تو دادن غلط است

Муддатӣ ҳаст ки ҳайронам ва тадбирӣ нест

مدتی هست که حیرانم و تدبیری نیست

Ошиқ бесару сомонам ва тадбирӣ нест

عاشق بی سر و سامانم و تدبیری نیست

Аз ғамати сар ба гиребонам ва тадбирӣ нест

از غمت سر به گریبانم و تدبیری نیست

Хӯни дили рафта ба домонам ва тадбирӣ нест

خون دل رفته به دامانم و تدبیری نیست

Аз ҷафои ту бад-инсонам ва тадбирӣ нест

از جفای تو بدین‌سانم و تدبیری نیست

Чаҳ тавон кард пушаймонам ва тадбирӣ нест

چه توان کرد؟ پشیمانم و تدبیری نیست

Нахли нўхизи гулистони ҷаҳон бисёр аст

نخل نوخیز گلستان جهان بسیار است

Гули ин боғи басӣ , сарви равон бисёр аст

گل این باغ بسی، سرو روان بسیار است

Ҷони ман , ҳамчуи ту ғоратгари ҷон бисёр аст

جان من! همچو تو غارتگر جان بسیار است

Тарки заррини камари мӯии миён бисёр аст

تُرک زرین‌کمرِ موی‌میان بسیار است

Бо лаби ҳамчуи шукри танги даҳон бисёр аст

با لب همچو شکر، تنگ‌دهان بسیار است

На ки ғайр аз ту ҷавон нест , ҷавон бисёр аст

نه که غیر از تو جوان نیست، جوان بسیار است

Муддатӣ шуд ки дар озорам ва май донеи ту

مدتی شد که در آزارم و می‌دانی تو

Ба каманди ту гирифторам ва май донеи ту

به کمند تو گرفتارم و می‌دانی تو

Аз ғами ишқи ту беморам ва май донеи ту

از غم عشق تو بیمارم و می‌دانی تو

Доғи ишқи ту ба ҷон дорам ва май донеи ту

داغ عشق تو به جان دارم و می‌دانی تو

Хӯни дил аз мижа май боРом ва май донеи ту

خون دل از مژه می‌بارم و می‌دانی تو

Аз барои ту чунин зорам ва май донеи ту

از برای تو چنین زارم و می‌دانی تو

Макун он навъ ки озурда шавам аз хуят

مکن آن نوع که آزرده شوم از خویت

Даст бар дили нуҳум ва по бикашам аз Кувайт

دست بر دل نهم و پا بکشم از کویت

Гӯшае гирам ва ман баъд ниёем сӯят

گوشه‌ای گیرم و من بعد نیایم سویت

Накунам бор дигар ёди қади дилҷӯят

نکنم بار دگر یاد قد دل‌جویت

Дидаи пӯшами зи тамошои рухи некӯят

دیده پوشم ز تماشای رخ نیکویت

Суханӣ гӯям ва шарманда шавам аз рӯят

سخنی گویم و شرمنده شوم از رویت

Чанд субҳ оем ва аз хок дарат шоми рӯм ?

چند صبح آیم و از خاک درت شام روم؟

Аз сари кӯии ту худком ба нокоми рӯм

از سر کوی تو خودکام به ناکام روم؟

Сад дуо гӯяму озурда ба дашноми рӯм

صد دعا گویم و آزرده به دشنام روم؟

Аз пят оем ва бо ман нашӯй роми рӯм

از پی‌ات آیم و با من نشوی رام، روم؟

Даври давр аз ту ман тираи саранҷоми рӯм

دورِ دور از تو منِ تیره‌سرانجام روم

Набӯд Зуҳра ки ҳамроҳи ту як гоми рӯм

نبود زَهره که همراه تو یک گام روم

Аз чаҳ бо ман нашӯй ёр чаҳ май парҳезӣ ?

از چه با من نشوی یار؟ چه می‌پرهیزی؟

Ёри шӯ бо ман бемор чаҳ май парҳезӣ ?

یار شو با من بیمار، چه می‌پرهیزی؟

Чист монеъи зи ман зор чаҳ май парҳезӣ ?

چیست مانع ز من زار؟ چه می‌پرهیزی؟

Бигушо лаъли шкрбор чаҳ май парҳезӣ ?

بگشا لعل شکربار، چه می‌پرهیزی؟

Ҳарфи зан эй бути хунхор чаҳ май парҳезӣ ?

حرف زن ای بت خون‌خوار! چه می‌پرهیزی؟

На ҳадисӣ кунӣ изҳор чаҳ май парҳезӣ ?

نه حدیثی کنی اظهار، چه می‌پرهیزی؟

Дарди ман куштаи шамшер бало ме донад

دردِ من کشتهٔ شمشیر بلا می‌داند

Сӯзи ман сӯхтаи доғ ҷафо ме донад

سوزِ من، سوخته داغِ جفا می‌داند

Масканами сокини саҳроӣ фано ме донад

مسکنم، ساکن صحرای فنا می‌داند

Ҳамаи каси ҳоли ман бесар ва по ме донад

همه کس حال من بی‌سر و پا می‌داند

Покбозми ҳамаи каси тавр маро ме донад

پاک‌بازم، همه کس طور مرا می‌داند

Ошиқии ҳамчу миннат нест худо ме донад

عاشقی همچو مَنَت نیست، خدا می‌داند

Аз сари кӯии ту бо дида тар хоҳам рафт

از سر کوی تو با دیدهٔ تر خواهم رفت

Чеҳраи олӯда ба хуноб ҷигар хоҳам рафт

چهره آلوده به خوناب جگر خواهم رفت

То назар мекунӣ аз пеш назар хоҳам рафт

تا نظر می‌کنی، از پیشِ نظر خواهم رفت

Гар нарафтам з дарат шом , саҳар хоҳам рафт

گر نرفتم ز درت شام، سحر خواهم رفت

На ки ин бор чу ҳар бор дигар хоҳам рафт

نه که این بار چو هر بار دگر خواهم رفت

Нест бозомаданами боз агар хоҳам рафт

نیست بازآمدنم باز اگر خواهم رفت

Чанд дар кӯии ту бо хок баробар бошам ?

چند در کوی تو با خاک برابر باشم؟

Чанд пои моли ҷафои ту ситамгар бошам ?

چند پامال جفای تو ستمگر باشم؟

Чанд пеши ту , ба қадар аз ҳама камтар бошам ?

چند پیش تو، به قدر از همه کمتر باشم؟

Аз ту чанд эй бути бдкиш мукаддар бошам ?

از تو چند ای بت بدکیش مکدر باشم؟

Май рӯм то ба суҷуди бут дигар бошам

می‌روم تا به سجود بت دیگر باشم

Боз агар саҷда кунам пеши ту кофар бошам

باز اگر سجده کنم پیش تو کافر باشم

Сабзаи домани насрини туро банда шавам

سبزهٔ دامن نسرین تو را بنده شوم

Ибтидои хати мишкӣни туро банда шавам

ابتدای خط مشکین تو را بنده شوم

Чин бар абрӯ задану кини туро банда шавам

چین بر ابرو زدن و کین تو را بنده شوم

Гиреҳи абрӯии парчини туро банда шавам

گره ابروی پرچین تو را بنده شوم

Ҳарфи ногуфтану тамкини туро банда шавам

حرف ناگفتن و تمکین تو را بنده شوم

Тарзи маҳҷӯбӣу ойини туро банда шавам

طرز محجوبی و آیین تو را بنده شوم

ӣнҳамаи ҷавр ки ман аз паии ҳам май байнам

این همه جور که من از پی هم می‌بینم

Зуди худро ба сари кӯии адам май байнам

زود خود را به سر کوی عدم می‌بینم

Дигарон роҳат ва ман ӣнҳамаи ғам май байнам

دیگران راحت و من این همه غم می‌بینم

Ҳамаи каси хуррам ва ман дарду ?илам май байнам

همه کس خرم و من درد و الم می‌بینم

Лутф бисёр тамаъ дорам ва кам май байнам

لطف بسیار طمع دارم و کم می‌بینم

Ҳастам озурда ва бисёр ситам май байнам

هستم آزرده و بسیار ستم می‌بینم

Ончунон бош ки ман аз ту шикоят накунам

آن چنان باش که من از تو شکایت نکنم

Аз ту қатъи тамаъи лутф ва аноят накунам

از تو قطع طمع لطف و عنایت نکنم

Пеши мардуми зи ҷафои ту ҳикоят накунам

پیش مردم ز جفای تو حکایت نکنم

Ҳамаи ҷои қиссаи дарди ту ривоят накунам

همه جا قصهٔ درد تو روایت نکنم

Дигари ин қисса беҳад ва ниҳоят накунам

دیگر این قصهٔ بی‌حد و نهایت نکنم

Хешро шуҳра ҳар шаҳр ва вилоят накунам

خویش را شهرهٔ هر شهر و ولایت نکنم