Оҳ эй фалаки зи дасти туу ҷаври ахтарат

آه ای فلک ز دست تو و جور اخترت

Кардӣ чу хоки пасти маро , хок бар сарат

کردی چو خاک پست مرا، خاک بر سرت

Ҷузи акси муддаои зи ту кас сӯратӣ надид

جز عکس مدعا ز تو کس صورتی ندید

Торики боди оинаи меҳри анварат

تاریک باد آینهٔ مهر انورت

Машумор барқи оҳи ҷигари сӯзи ман ба ҳеҷ

مشمار برق آه جگر سوز من به هیچ

Бо хоки тира гар нанамоям баробарат

با خاک تیره گر ننمایم برابرت

Шуд куштаи олам ва ту ҳамон дар мақоми ҷанг

شد کشته عالم و تو همان در مقام جنگ

эй тез ҷанг кунад нигарадед ханҷарат

ای تیز جنگ کند نگردید خنجرت

То чанд талхи коми ҷаҳонро кунӣ ҳалок

تا چند تلخ کام جهان را کنی هلاک

Ҳаргиз тиҳӣ намешавад аз заҳри соғарат

هرگز تهی نمی‌شود از زهر ساغرت

Сад дод хоҳ ҳар тарафии истода лек

سد داد خواه هر طرفی ایستاده لیک

Даст ки мерасад ба Аннани ткоўрт

دست که می‌رسد به عنان تکاورت

Чандини шикасти кори ман длшкстаҳ чист

چندین شکست کار من دلشکسته چیست

эй ҳарза гирд нест магари кори дигарат

ای هرزه گرد نیست مگر کار دیگرت

Киштии марои зи кӣна ба теғи забуни кашӣ

کشتی مرا ز کینه به تیغ زبون کشی

Гуё нашуд дучори кас аз ман забун тарат

گویا نشد دچار کس از من زبون ترت

Бодои сипоҳи рӯзи ту ёрб ки ҳеҷ ёр

بادا سپاه روز تو یارب که هیچ یار

Нур вафо наёфт зшмъи маи вхўрт

نور وفا نیافت زشمع مه وخورت

Чун ҷӯям аз ту меҳр ки брхокши афканӣ

چون جویم از تو مهر که برخاکش افکنی

Гирад агар чаҳ меҳри ҷаҳонгир дар ?бирт

گیرد اگر چه مهر جهانگیر در برت

Бугсали таноби хаймаи лаъибат ки сӯхтам

بگسل طناب خیمهٔ لعبت که سوختم

Зини бозӣ малол физой мукаррарат

زین بازی ملال فزای مکررت

Гӯи зард аз хазони фанои шӯ ки ҳеҷ бор

گو زرد از خزان فنا شو که هیچ بار

Ҷузи бор дай надид кас аз чархи ахзарат

جز بار دی ندید کس از چرخ اخضرت

Ёрони рафиқу ҳамнафасу ёр ман куҷост

یاران رفیق و همنفس و یار من کجاست

Мардуми зи ғам , бародари ғмхўор ман куҷост

مردم ز غم ، برادر غمخوار من کجاست

Ман бихўдонаҳи синаи басӣ кандаам здрд

من بیخودانه سینه بسی کنده‌ام زدرد

Гуед марҳами дили афкор ман куҷост

گویید مرهم دل افکار من کجاست

Дорам танӣ ба сӯрати товуси доғи доғ

دارم تنی به صورت طاووس داغ داغ

Тӯтии забони нодарраи гуфтор ман куҷост

توتی زبان نادره گفتار من کجاست

Бгдохтм чунонкӣ нишастам ба рӯзи шамъ

بگداختم چنانکه نشستم به روز شمع

Оташи нишони оҳи шррбор ман куҷост

آتش نشان آه شرربار من کجاست

Беёр ва бекасам , чаҳ кунам чист фикри ман

بی یار و بی‌کسم ، چه کنم چیست فکر من

Онкас ки буд ёри вафодор ман куҷост

آنکس که بود یار وفادار من کجاست

Бемор буд онкии ғамаши сохт бихўдм

بیمار بود آنکه غمش ساخت بیخودم

Огоҳем диҳед ки бемор ман куҷост

آگاهیم دهید که بیمار من کجاست

Бо хоби нури дида ба сайлоб гиря рафт

با خواب نور دیده به سیلاب گریه رفت

Он нўрбхши дидаи бедор ман куҷост

آن نوربخش دیده بیدار من کجاست

Дил зор шуд зи навҳаи ман номурод ро

دل زار شد ز نوحه من نامراد را

эй ҳамдамони муроди дили зор ман куҷост

ای همدمان مراد دل زار من کجاست

Рӯзи хазони ниҳоди гулистони умри ман

روز خزان نهاد گلستان عمر من

Он гул ки буд равнақи гулзор ман куҷост

آن گل که بود رونق گلزار من کجاست

Гавҳаршиносу ҷавҳарии назму насри кӯ

گوهرشناس و جوهری نظم و نثر کو

Ҷавҳар физой гавҳари ашъор ман куҷост

جوهر فزای گوهر اشعار من کجاست

Ёрӣ намонаду кори ман аз даст ме равад

یاری نماند و کار من از دست می‌رود

Он ёрро ки буд ғами кор ман куҷост

آن یار را که بود غم کار من کجاست