Дӯстони чархи ҳамон душман ҷонаст ки буд

دوستان چرخ همان دشمن جان است که بود

Ҳамаро душман ҷонаст , ҳамонаст ки буд

همه را دشمن جان است ، همان است که بود

эй ки аз аҳли замонии зи фалаки меҳри мҷўӣ

ای که از اهل زمانی ز فلک مهر مجوی

Кин ҳамон душмани арбоб замонаст ки буд

کاین همان دشمن ارباب زمان است که بود

Шоҳиди айши ниҳон буд пас пардаи чарх

شاهد عیش نهان بود پس پرده چرخ

Ҳамчунон дар пас он парда ниҳонаст ки буд

همچنان در پس آن پرده نهان است که بود

Ҳеҷ бемор дар ин давр ба сиҳҳат нарасед

هیچ بیمار در این دور به صحت نرسید

Меҳр бингар ки ҳамонаш хафақонаст ки буд

مهر بنگر که همانش خفقان است که بود

Тири бедод фалак мегузарад аз дили санг

تیر بیداد فلک می‌گذرد از دل سنگ

Пер гардид ва ҳамон сахт камонаст ки буд

پیر گردید و همان سخت کمان است که بود

Гиряи абри баҳории нигар эй ғунча маханд

گریهٔ ابر بهاری نگر ای غنچه مخند

Ки дар ин боғи ҳамон бод хазонаст ки буд

که در این باغ همان باد خزان است که بود

То ба ин мартабаи зин пеш набӯд оҳу фиғон

تا به این مرتبه زین پیش نبود آه و فغان

Ин чаҳ ғавғост на он оҳ ва фиғонаст ки буд

این چه غوغاست نه آن آه و فغان است که بود

Чанд рӯзӣаст ки он қутби замон пайдо нест

چند روزیست که آن قطب زمان پیدا نیست

АФсҳи нодарраи гӯйони ҷаҳон пайдо нест

افصح نادره گویان جهان پیدا نیست

Муддатӣ ҳаст ки зери гул ва хокаст ба хоб

مدتی هست که زیر گل و خاک است به خواب

Ғояти муддати ин хоби гарон пайдо нест

غایت مدت این خواب گران پیدا نیست

Чун рӯм бар асараши ваз ки нишони пурсами оҳ

چون روم بر اثرش وز که نشان پرسم آه

Кончнон рафт каз ӯ ҳеҷ нишон пайдо нест

کانچنان رفت کز او هیچ نشان پیدا نیست

Гар ниҳон гашта мапиндор ки гардӣда фано

گر نهان گشته مپندار که گردیده فنا

Чашмаи оби бақо буд аз он пайдо нест

چشمه آب بقا بود از آن پیدا نیست

Дил чаҳ кор ояду ҷони баҳр чаҳ бошад ки маро

دل چه کار آید و جان بهر چه باشد که مرا

Марҳами риши дили вроҳти ҷон пайдо нест

مرهم ریش دل وراحت جان پیدا نیست

Давр аз он гавҳар ноёб зи баси гиря , шудем

دور از آن گوهر نایاب ز بس گریه ، شدیم

Ғарқи баҳрӣ ки дар он баҳри карон пайдо нест

غرق بحری که در آن بحر کران پیدا نیست

Марҳами синаи озурдаи дилон пинҳон аст

مرهم سینه آزرده دلان پنهان است

Мардуми дидаи соҳиби назарон пайдо нест

مردم دیده صاحب نظران پیدا نیست

Рафтӣу доғи фироқати ҳамаро бар дил монад

رفتی و داغ فراقت همه را بر دل ماند

Пеш ҳар дили зи ту сади воқеа мушкил монад

پیش هر دل ز تو سد واقعهٔ مشکل ماند

Омадами гиряи кунон сина харошида зи дард

آمدم گریه کنان سینه خراشیده ز درد

Ҳамчуи лавҳам ба сари қабри ту по дар гул монад

همچو لوحم به سر قبر تو پا در گل ماند

Давлати васли ту чун муддат гул рафту маро

دولت وصل تو چون مدت گل رفت و مرا

Хори ғами ҳосил аз ин давлат мстъҷл монад

خار غم حاصل از این دولت مستعجل ماند

Рӯзи маҳшар ба ту гӯям ки чаҳ бо ҷонам кард

روز محشر به تو گویم که چه با جانم کرد

Аз ту доғӣ ки маро бар дил беҳосил монад

از تو داغی که مرا بر دل بی‌حاصل ماند

Маҳмил кист ки фарёди кунон бар бастанд

محمل کیست که فریاد کنان بر بستند

Ки ба ҳасрати ҳамаро дида барон маҳмил монад

که به حسرت همه را دیده بران محمل ماند

Сорибони ноқа бар ангехт з пай башитобед

ساربان ناقه بر انگیخت ز پی بشتابید

Вой бар онкӣ дар ин бодия ҳоил монад

وای بر آنکه در این بادیهٔ هایل ماند

Бор барбаста вхлқии зи пяти баҳри видоъ

بار بربسته وخلقی ز پیت بهر وداع

Омаду гиряи кунон бе ту ба ҳар манзил монад

آمد و گریه کنان بی تو به هر منزل ماند

Сорибони гиряи кунон буд чу маҳмил май барад

ساربان گریه کنان بود چو محمل می‌برد

Роҳ мекард гулу ноқа дар он гул май барад

راه می‌کرد گل و ناقه در آن گل می‌برد

Маҳмили қиблаи арбоби сухани бастаи сиёҳ

محمل قبلهٔ ارباب سخن بسته سیاه

намешуд ва оҳ кунонаш ба қабоил май барад

می‌شد و آه کنانش به قبایل می‌برد

Рӯй саҳрои хабар аз арса маҳшар ме дод

روی صحرا خبر از عرصهٔ محشر می‌داد

Андари он лаҳза ки маҳмили зи муқобил май барад

اندر آن لحظه که محمل ز مقابل می‌برد

Санг бар синаи занон , ашк фишон , ҷома дарон

سنگ بر سینه زنان ، اشک فشان ، جامه دران

Ноқаи хеши мароҳил ба мароҳил май барад

ناقه خویش مراحل به مراحل می‌برد

Ҳар қадами хок аз йени воқеа бар сар май рехт

هر قدم خاک از ین واقعه بر سر می‌ریخت

Маҳмилашро зи аъолӣ ба асоФл май барад

محملش را ز اعالی به اسافل می‌برد

Дар дилаш буд ки аз даҳри гаронии бабрад

در دلش بود که از دهر گرانی ببرد

Бскаҳи бори ғам аз йени воқеа бар дил май барад

بسکه بار غم از ین واقعه بر دل می‌برد

Бскаҳи ошуфта дар он бодияи раҳ май паймӯд

بسکه آشفته در آن بادیه ره می‌پیمود

Дар аҷаб буд ки чун роҳ ба манзил май барад

در عجب بود که چون راه به منزل می‌برد

Коҳ пошед ба сар , нола ҷонкоҳ кунед

کاه پاشید به سر ، نالهٔ جانکاه کنید

Халқро огаҳи азин мотам ногоҳ кунед

خلق را آگه ازین ماتم ناگاه کنید

Бдўонид ба атрофи ҷаҳони пайки сиришк

بدوانید به اطراف جهان پیک سرشک

Ҳамаро зи офати ин сайли ғам , огоҳ кунед

همه را ز آفت این سیل غم، آگاه کنید

Кӯчаҳоро чу раҳ коҳкшон гардонид

کوچه‌ها را چو ره کاهکشان گردانید

Машъалӣ чанд чу хуршеди пар азкоаҳ кунед

مشعلی چند چو خورشید پر ازکاه کنید

То ба домани ҳама чун шуда гиребон бадаред

تا به دامن همه چون شده گریبان بدرید

Олам аз оташи дил бар илм оҳ кунед

عالم از آتش دل بر علم آه کنید

Халқ анбӯҳ буриданд алифҳо бар сар

خلق انبوه بریدند الف‌ها بر سر

Машъалу шамъ ба ин тайифа ҳамроҳ кунед

مشعل و شمع به این طایفه همراه کنید

Осмони миҷмара афрӯхта месозад авд

آسمان مجمره افروخته می‌سازد عود

Чашм бар миҷмари афрӯхта моҳ кунед

چشم بر مجمر افروختهٔ ماه کنید

Дар хури мартабаи чарх баландаст ин кор

در خور مرتبهٔ چرخ بلند است این کار

Даст аз пояи наъшаши ҳама кӯтоҳ кунед

دست از پایه نعشش همه کوتاه کنید