Зиҳии номи ту сар девон ҳастӣ

زهی نام تو سر دیوان هستی

Туро бар ҷумла ҳастӣ пеши дастӣ

ترا بر جمله هستی پیش دستی

Зкон сунъ кардӣ гавҳарии соз

زکان صنع کردی گوهری ساز

Вазони гавҳар муҳӣт ҳастӣ оғоз

وزان گوهر محیط هستی آغاز

Ба сӯяши дидаи қудрати кушодӣ

به سویش دیده قدرت گشادی

Баннои офариниш зу наҳодӣ

بنای آفرینش زو نهادی

Азуи дардӣу софӣ соз кардӣ

ازو دردی و صافی ساز کردی

Замину осмон оғоз кардӣ

زمین و آسمان آغاز کردی

Ба рӯй икдгр на пардаи бастӣ

به روی یکدگر نه پرده بستی

Савобатро зи ҷунбиши пои шикастӣ

ثوابت را ز جنبش پا شکستی

Ба тори кокули хур тоб додӣ

به تار کاکل خور تاب دادی

Либоси нур дар пешаш наҳодӣ

لباس نور در پیشش نهادی

Ба нури меҳри маро раҳ намӯдӣ

به نور مهر مه را ره نمودی

Ниқоби зулматаш аз рух гушӯдӣ

نقاب ظلمتش از رخ گشودی

Намӯдӣ қиблаи Каррӯбӣон ро

نمودی قبلهٔ کروبیان را

Гушӯдӣ коми муштии нотавон ро

گشودی کام مشتی ناتوان را

Ба роҳ ҷустуҷӯ кардӣ рӯонишон

به راه جستجو کردی روانشان

Ба сайр мухталиф кардӣ дуонишон

به سیر مختلف کردی دوانشان

Ҷаҳонро чори гавҳар моя додӣ

جهان را چار گوهر مایه دادی

Се ҷавҳарро аз ӯ пероя додӣ

سه جوهر را از او پیرایه دادی

Таку пўӣ фалак додӣ ба на гом

تک و پوی فلک دادی به نه گام

Заминро соз кардӣ ҳафт андом

زمین را ساز کردی هفت اندام

Шабу рӯзӣ аён кардӣ ҷаҳон ро

شب و روزی عیان کردی جهان را

Ду кисват дар бар афкандии замон ро

دو کسوت در بر افکندی زمان را

Талаб кардӣ кафи холии зъолм

طلب کردی کف خالی زعالم

зи оби абри лутфаши сохтӣ нам

ز آب ابر لطفش ساختی نم

Вази он гул боз кардӣ турфаи ҷисмӣ

وز آن گل باز کردی طرفه جسمی

Барои ганҷи ишқи худ тилисмӣ

برای گنج عشق خود طلسمی

Чу ӯро бар млоик арз кардӣ

چو او را بر ملایک عرض کردی

Маликро саҷда ӯ фарз кардӣ

ملک را سجده او فرض کردی

Якеро саҷдааш дар сар нагунҷед

یکی را سجده‌اش در سر نگنجید

Ба гардани тавқи дор лаън гардид

به گردن طوق دار لعن گردید

Дар ганҷинаи эҳсони кушодӣ

در گنجینه احسان گشادی

Дар он вайронаи ганҷ ҷон наҳодӣ

در آن ویرانه گنج جان نهادی

Наҳодӣ дар дилаши сади ганҷ бар ганҷ

نهادی در دلش سد گنج بر گنج

Вазони ганҷаш забон кардӣ гуҳари санҷ

وزان گنجش زبان کردی گهر سنج

Ба даҳ кисват намӯдӣ арҷмандаш

به ده کسوت نمودی ارجمندش

Ба тоҷ ақл кардӣ сари баландаш

به تاج عقل کردی سر بلندش

Наҳодӣ ганҷи асмо дар дил ӯ

نهادی گنج اسما در دل او

з лутфат раст ин гул аз гул ӯ

ز لطفت رست این گل از گل او

Ба ӯ додӣ дабистони фалак ро

به او دادی دبستان فلک را

Нишондӣ дар дабистонаши малик ро

نشاندی در دبستانش ملک را

Ба гулзори биҳишташ раҳ намӯдӣ

به گلزار بهشتش ره نمودی

Дар он боғ бар рӯйиш гушӯдӣ

در آن باغ بر رویش گشودی

Чу ҳураши барад аз ҷои майли дона

چو حورش برد از جا میل دانه

Ба азми дона чидан шуд равона

به عزم دانه چیدن شد روانه

зи баҳри хӯша кардан сохт чун дос

ز بهر خوشه کردن ساخت چون داس

Ба Рахш ронданаши бастанди қстос

به رخش راندنش بستند قسطاس

Басони хӯша коҳ ифшоанд бар сар

بسان خوشه کاه افشاند بر سر

з бе баррагии либоси барг дар бар

ز بی برگی لباس برگ در بر

Ҳадиси нои умедӣ бар забон ронад

حدیث نا امیدی بر زبان راند

Қадам аз равзаи ризвон бурун монад

قدم از روضه رضوان برون ماند

Навой нола бар гардуни расонид

نوای ناله بر گردون رسانید

Ба азми тавбаи ашк хӯн фишонед

به عزم توبه اشک خون فشانید

Ки ёрб зулм карда бар тани хеш

که یارب ظلم کرده بر تن خویش

Бибахшо то нмонми зор аз ин беш

ببخشا تا نمانم زار از این بیش

Аз он қайдаш ба эҳсон кардӣ озор

از آن قیدش به احسان کردی آزار

Ба халъатҳои афваши сохтӣ шод

به خلعت‌های عفوش ساختی شاد

Агар одам буд парвардаи тест

اگر آدم بود پرورده تست

Вагар олам падед оварда тест

و گر عالم پدید آوردهٔ تست

Туе каз ҳеҷ чандини нақши бастӣ

تویی کز هیچ چندین نقش بستی

зи калаки сунъ бар дебоӣ ҳастӣ

ز کلک صنع بر دیبای هستی

зи ту қавси қзҳ ҷо кард бар авҷ

ز تو قوس قزح جا کرد بر اوج

Ваз ӯ додӣ муҳӣти чархро мавҷ

وز او دادی محیط چرخ را موج

Ба роҳат кист маи рӯ бар заминӣ

به راهت کیست مه رو بر زمینی

Чу ман девонаи гулхани нишинӣ

چو من دیوانه گلخن نشینی

Ба гулхан гарна аз девонагӣ зист

به گلخن گرنه از دیوانگی زیست

Ба рӯй ӯ зи хокистар нишон чист

به روی او ز خاکستر نشان چیست

Фалакро доғи хур брдл наҳодӣ

فلک را داغ خور بردل نهادی

зи базраши пунбаи баҳр доғ додӣ

ز بذرش پنبه بهر داغ دادی

Балӣ расм ҷаҳонаст инки ҳар рӯз

بلی رسم جهانست اینکه هر روز

Буд кам пунбаи доғ аз дигар рӯз

بود کم پنبهٔ داغ از دگر روز

Даруни шишаи чархи мудаввар

درون شیشه چرخ مدور

зи санъати бастае гулҳои ахтар

ز صنعت بسته‌ای گلهای اختر

зи шавқати кӯҳ аз он аз ҷо наҷуста

ز شوقت کوه از آن از جا نجسته

Ки ӯро хорҳо дар по нишаста

که او را خارها در پا نشسته

Ту бастӣ бар камари гуҳи кӯҳро зар

تو بستی بر کمر گه کوه را زر

Садафро аз ту дргўшаст гавҳар

صدف را از تو درگوش است گوهر

Турои оби равони тасбеҳи хуоне

ترا آب روان تسبیح خوانی

Паии зикри ту ҳар мавҷаши забонӣ

پی‌ذکر تو هر موجش زبانی

Садафро ханда дар Нитсаон ту додӣ

صدف را خنده در نیسان تو دادی

Даҳонашро з дар дандон ту додӣ

دهانش را ز در دندان تو دادی

Фалакро пушти хам аз бори ишқат

فلک را پشت خم از بار عشقت

Дили маи равшан аз анвори ишқат

دل مه روشن از انوار عشقت

Наҳй дарҷи даҳонро гавҳари нутқ

نهی درج دهان را گوهر نطق

Диҳии теғи забонро ҷавҳари нутқ

دهی تیغ زبان را جوهر نطق

Ба канаати фикри касро дастрас нест

به کنهت فکر کس را دسترس نیست

Туе яктоу ҳамтои ту кас нест

تویی یکتا و همتای تو کس نیست

Ба номи тест дар ҳар боғу бустон

به نام تست در هر باغ و بستان

Ба коми ҷӯи забони оби ҷунбон

به کام جو زبان آب جنبان

Ки ҷунбиш дод мифтоҳи забон ро

که جنبش داد مفتاح زبان را

Вазон багушӯд дар ганҷи баён ро

وزان بگشود در گنج بیان را

Сарои чашми мардуми равшан аз чист

سرای چشم مردم روشن از چیست

Дар ин манзари фитодаи соя аз кист

در این منظر فتاده سایه از کیست

Зиҳии осори санъат ҷумла ҳастӣ

زهی آثار صنعت جمله هستی

Баландӣ аз ту ҳастӣ диду пастӣ

بلندی از تو هستی دید و پستی

Манам хокӣ ба пастии рӯи ниҳода

منم خاکی به پستی رو نهاده

Ба зери пои навмидии фитода

به زیر پای نومیدی فتاده