Рафт оннигору ишқи он нигор монад

رفت آن نگار و عشق آن نگار ماند

ӯ шуд зи дасту дасти нишотами з кор монад

او شد ز دست و دست نشاطم ز کار ماند

Аз дидаи рафтаи чеҳраи ҳмчнўннигор ӯ

از دیده رفته چهرهٔ همچنون نگار او

Вази ашки дидаи чеҳраи ман пар нигор монад

وز اشک دیده چهرهٔ من پر نگار ماند

Аз чашми ман ҷамоли ду рухсор ёр рафт

از چشم من جمال دو رخسار یار رفت

Вндри дилами хаёли ду рухсор ёр монад

وندر دلم خیال دو رخسار یار ماند

Будӣ марои қарори дил аз дидани Рахш

بودی مرا قرار دل از دیدن رخش

ӯ рафт вебии Рахши дили ман беқарор монад

او رفت وبی رخش دل من بی قرار ماند

Хӯрдам басии шароби висолаш , кунун маро

خوردم بسی شراب وصالش، کنون مرا

Ҳосил аз он шароби сари пар хумор монад

حاصل از آن شراب سر پر خمار ماند

Прўрдмш ба хӯни дили андари канори хеш

پروردمش به خون دل اندر کنار خویش

Рафт оннигору хӯни дили андар канор монад

رفت آن نگار و خون دل اندر کنار ماند

Гулнор буд талъати зебоӣ ӯ маро

گلنار بود طلعت زیبای او مرا

Акнӯн зи даст гул шуду дарида хор монад

اکنون ز دست گل شد و دریده خار ماند

Мақҳури қаҳр ӯ дили ман гашту неки гашт

مقهور قهر او دل من گشت و نیک گشت

Мавқуфи ишқ ӯ тан ман монад ва зор монад

موقوف عشق او تن من ماند و زار ماند

Дар ишқ ӯ намонад марои фикри савоб

در عشق او نماند مرا فکر صواب

Гар монад , мадҳи боргаҳ шаҳриёр монад

گر ماند، مدح بارگه شهریار ماند

Хоразмшоҳ , онкии зи базли ямин ӯ

خوارزمشاه، آنکه ز بذل یمین او

Дарёи з дару кони зи гуҳар беясор монад

دریا ز در و کان ز گهر بی یسار ماند

Шоҳӣ , ки ҷони ҳосид ӯ то бурузи ҳашар

شاهی، که جان حاسد او تا بروز حشر

Аз ҳайрати ҳаводиси гетӣ Фкор монад

از حیرت حوادث گیتی فکار ماند

Он кӯ наҷуст давлати фахр аз ҷониб ӯ

آن کو نجست دولت فخر از جانب او

Дар банд меҳнат омад ва дар дом ор монад

در بند محنت آمد و در دام عار ماند

Аз фазл ӯ беоне дар ҳар билод рафт

از فضل او بیانی در هر بلاد رفت

Вази теғ ӯ нишон дар ҳар диёр монад

وز تیغ او نشان در هر دیار ماند

Он оташати ҳайбат ӯ дар ҷаҳон , казу

آن‌ آتشت هیبت او در جهان، کزو

Гардуни собитоти бзир шарор монад

گردون ثابتات بزیر شرار ماند

Аз сайри мураккабони қазои бади фалак

از سیر مرکبان قضای بد فلک

Бар чеҳраи бақои ҳасудаш ғубор монад

بر چهرهٔ بقای حسودش غبار ماند

эй онкии дидаҳои фалак то бнФхи сувар

ای آنکه دیده‌های فلک تا بنفخ صور

Аз кардаҳои теғи ту дар эътибор монад

از کرده‌های تیغ تو در اعتبار ماند

Гардун биҷунб ҷоҳи туе иртифоъи гашт

گردون بجنب جاه تویی ارتفاع گشت

Гетии знкси хавфи ту беиқтидор монад

گیتی زنکس خوف تو بی اقتدار ماند

Ҳаргиз надид каси бсдри ту лаҳза Эй

هرگز ندید کس بصدر تو لحظه‌ای

Хоҳанда атои ту дар интизор монад

خواهندهٔ عطای تو در انتظار ماند

Ту бар сайри мулкӣу бадхоҳи малики ту

تو بر سیر ملکی و بدخواه ملک تو

Дар қабзаи шдоиди қубузи аёр хор монад

در قبضهٔ شداید قبوض ایار خوار ماند

Бо ҷоҳ бе шумори ту то ҳашари хасм ро

با جاه بی شمار تو تا حشر خصم را

Зон ҷоҳ бе шумори ғам бешумор монад

زان جاه بی شمار غم بی شمار ماند

Бар ному нома ту диҳад бӯсаи бандаи вор

بر نام و نامهٔ تو دهد بوسه بنده وار

Ҳар ҷо ки дар замонаи яке номдор монад

هر جا که در زمانه یکی نامدار ماند

Шоҳо , туе ки хасми ту аз бими теғи ту

شاها، تویی که خصم تو از بیم تیغ تو

Беҳисса аз Наими ҷаҳон дар ҳисор монад

بی حصه از نعیم جهان در حصار ماند

Акнӯн ту омадӣ , на баронам ки дар ҳисор

اکنون تو آمدی، نه برآنم که در حصار

Беш аз ду рӯзи хасми туро рӯзгор монад

بیش از دو روز خصم ترا روزگار ماند

Бигзор ҷони душману бФрўзи ҷони дӯст

بگذار جان دشمن و بفروز جان دوست

Каз рафтагони даҳри ҳамин ёдгор монад

کز رفتگان دهر همین یادگار ماند

То ризкон даҳр бихонанд он сайр

تا ریزکان دهر بخوانند آن سیر

Кндри ҷаҳони зи рустам ва Исфандиёр монад

کندر جهان ز رستم و اسفندیار ماند

Андари ҳарими малики бимони пойдори ту

اندر حریم ملک بمان پایدار تو

Каз давлати ту дайни ҳудо пойдор монад

کز دولت تو دین هدی پایدار ماند

Бодои баҳори малики ту тоза , ки то абад

بادا بهار ملک تو تازه، که تا ابد

Боғи баҳори душмани ту бебаҳор монад

باغ بهار دشمن تو بی بهار ماند