Собир , эй чун сабри зоти ту гузида назд ақл

صابر، ای چون صبر ذات تو گزیده نزد عقل

То напиндорӣ ки дар ҳиҷрати дил ман собираст

تا نپنداری که در هجرت دل من صابرست

Ҳаст чандон орзӯии ту маро , каз васфи он

هست چندان آرزوی تو مرا ، کز وصف آن

Ҳам китобат оҷизаст ва ҳам иборат қосираст

هم کتابت عاجزست و هم عبارت قاصرست

Ақли ман мағлубу шавқи талъат ту ғолибаст

عقل من مغلوب و شوق طلعت تو غالبست

Ҷони ман мақҳуру ранҷи фурқат ту қоҳираст

جان من مقهور و رنج فرقت تو قاهرست

Ғоибаст аз маскани ту шахси мискинам ва лек

غایبست از مسکن تو شخص مسکینم و لیک

Ҳар куҷои шахс ту бошад ҷонам онҷо ҳозираст

هر کجا شخص تو باشد جانم آنجا حاضرست

Нест нодири он ки ҷон беҷисм ёбад зиндагӣ

نیست نادر آن که جان بی جسم یابد زندگی

Ҷисми кон беҷон буд зинда , манам венаи нодуруст

جسم کان بی جان بود زنده ، منم وین نادرست

Ту чу қутбии сокини андари як макон , лекин чу моҳ

تو چو قطبی ساکن اندر یک مکان ، لیکن چو ماه

Сяти ту андари ҳамаи атроф гетӣ соираст

صیت تو اندر همه اطراف گیتی سایرست

Фкртии дорӣ , ки гавҳари тӯҳфаи он Фкртст

فکرتی داری ، که گوهر تحفهٔ آن فکرتست

Хотирии дорӣ , ки дарёи сухра он хотираст

خاطری داری ، که دریا سخرهٔ آن خاطرست

Мустақари ту ҳазорон Бобуласт , аз баҳр

مستقر تو هزاران بابلست ، از بهر

Шеъри ту сармояи саҳар ҳазорон соҳираст

شعر تو سرمایهٔ سحر هزاران ساحرست

Банда наср тавонаду чокар назм тавонад

بندهٔ نثر تواند و چاکر نظم تواند

Ҳар чаҳ дар ақтор олам котибаст ва шоираст

هر چه در اقطار عالم کاتبست و شاعرست

Қадари ту андари мъолии ҳамчу шамс толеъаст

قدر تو اندر معالی همچو شمس طالعست

Табъи ту андари мъолии ҳамчуи баҳри зохрст

طبع تو اندر معالی همچو بحر زاخرست

Дар фахрии хезад аз табъи ту , оре , дар ҷаҳон

در فاخر خیزد از طبع تو ، آری ، در جهان

Ҳар куҷо баҳрӣаст зохри ҷой дар фахриаст

هر کجا بحریست زاخر جای در فاخرست

Ин чаҳ ҳол афтод , кошъори туро дар ранҷи он

این چه حال افتاد ، کاشعار ترا در رنج آن

Матлаъу мақтаи шикоёт сипеҳр ҷобираст

مطلع و مقطع شکایات سپهر جابرست

Хонадони тоҳири пайғамбари андар меҳнат анд

خاندان طاهر پیغمبر اندر محنت اند

Ғам хӯрд зини ҳол ҳар каш эътиқод тоҳираст

غم خورد زین حال هر کش اعتقاد طاهرست

Он ки дайнро кард насраи зулфиқори ҷад ӯ

آن که دین را کرد نصرة ذوالفقار جد او

Дар мзиқии аўФтодаҳ , бемуайян ва Носираст

در مضیقی اوفتاده ، بی معین و ناصرست

То шунидам аз фалаки оли паямбар шокӣ анд

تا شنیدم از فلک آل پیمبر شاکی اند

Ноксмгар ҷони ман аз зиндагонӣ шокираст

ناکسم گر جان من از زندگانی شاکرست

Неи басӯии ҳеҷ ъушрати сина ман моиласт

نی بسوی هیچ عشرت سینهٔ من مایلست

Не биравӣ ҳеҷ роҳати дида ман нозираст

نی بروی هیچ راحت دیدهٔ من ناظرست

Ман кӣми худ ? каз барои ин сабаб дар хулди адан

من کیم خود ؟ کز برای این سبب در خلد عدن

Хаста рӯҳ козимасту ранҷа ҷон боқираст

خسته روح کاظمست و رنجه جان باقرست

Май гузорами ман бнзму насри ҳақи неъматаш

می گزارم من بنظم و نثر حق نعمتش

Кофари неъмат , бшръи мардумӣ дар , кофараст

کافر نعمت ، بشرع مردمی در ، کافرست

Шеър ту омад бмн , лекини марои андари ҷавоб

شعر تو آمد بمن ، لیکن مرا اندر جواب

Аз мҳобт монеъаст ва аз муҳаббат омираст

از مهابت مانعست و از محبت آمرست

Нест қудрат бар ҷавоби шеъри ту табъи маро

نیست قدرت بر جواب شعر تو طبع مرا

Гарчи табъам бар ҳамаи анвоъ дониш қодираст

گرچه طبعم بر همه انواع دانش قادرست

Узри тақсир раҳе бипазир , аз рӯй карам

عذر تقصیر رهی بپذیر ، از روی کرم

Зонка тақсири раҳеро узр ҳои зоҳираст

زانکه تقصیر رهی را عذر های ظاهرست