Зиҳӣ ! қасри Хоразмшоҳӣ , ки давлат
زهی ! قصر خوارزمشاهی ، که دولت
Надорад магари сӯй ӯ рухи ниҳода
ندارد مگر سوی او رخ نهاده
зи сақфаши ситора бъбрт бимонада
ز سقفش ستاره بعبرت بمانده
зи ваҳмаши замонаи бҳирти фитода
ز وهمش زمانه بحیرت فتاده
Чу ӯ чашми гардуни бахӯбии надида
چو او چشم گردون بخوبی ندیده
Чу ӯ дасти гетӣ бхўшӣ надода
چو او دست گیتی بخوشی نداده
Ҳазорон саф аз лаҳв дар вай кашида
هزاران صف از لهو در وی کشیده
Ҳазорон дар аз хулд дар ваии кушода
هزاران در از خلد در وی گشاده
Ҳамаи хокҳо андари он машки суда
همه خاکها اندر آن مشک سوده
Ҳамаи чӯбҳо андари он авди сода
همه چوبها اندر آن عود ساده
Дарави шодмонӣу таъӣди руста
درو شادمانی و تأیید رسته
Взўи комгорӣу иқболи зода
وزو کامگاری و اقبال زاده
Ҳама то чу ширӣ ки аз рӯй пушта
همه تا چو شیری که از روی پشته
Набошад гуҳи ҷанги рӯбоҳи мода
نباشد گه جنگ روباه ماده
Дарави боди хусрав бшодӣ нишаста
درو باد خسرو بشادی نشسته
Бхдмти шаҳони пеш ӯ истода
بخدمت شهان پیش او ایستاده
Маи гӯши ҳушаши сӯии лаҳни мутриб
مه گوش هوشش سوی لحن مطرب
Ҳамаи майли дасташи сӯии ҷоми бода
همه میل دستش سوی جام باده
Чу шоҳ ва чу фарзини малик бо вазираш
چو شاه و چو فرزین ملک با وزیرش
Хадам чун руху асбу пелу пиёда
خدم چون رخ و اسب و پیل و پیاده