Дар ҳунар , эй ҳамиди дайни расӯл

در هنر ، ای حمید دین رسول

Ҳамчуи садри нажоди ибодӣ

همچو صدر نژاد عبادی

Ҷоҳат афрӯхтаст ҳар маҳфил

جاهت افروخته‌ست هر محفل

Зикрат оростаст ҳар нодай

ذکرت آراستست هر نادی

Мояи сад ҳазор мҳмдтӣ

مایهٔ صد هزار محمدتی

Дар хури сад ҳазор аҳмодӣ

در خور صد هزار احمادی

ХоиФонро бтқўити Авнӣ

خایفان را بتقویت عونی

Ҷоиъонро бмрдмии зодӣ

جایعان را بمردمی زادی

Мари мъолӣу мари макорим ро

مر معالی و مر مکارم را

Сахти матбӯъу неки мнқодӣ

سخت مطبوع و نیک منقادی

Сайд кардӣ бмкрмти дили халқ

صید کردی بمکرمت دل خلق

Аз ки омухтии ту сайёдӣ ?

از که آموختی تو صیادی ؟

Бишинав аз ман ки : то чаҳ май байнам

بشنو از من که : تا چه می بینم

Аз маъодоти гунбади одӣ ?

از معادات گنبد عادی ؟

Гуҳи марои обхўри бсҳро бар

گه مرا آبخور بصحرا بر

Гуҳи марои хобгоҳ дар водӣ

گه مرا خوابگاه در وادی

Гоҳ бар кӯҳу гоҳ дар дарё

گاه بر کوه و گاه در دریا

Гуҳ шавам ҳозиру гуҳии бодӣ

گه شوم حاضر و گهی بادی

На биҷузи осмони марои хайма

نه بجز آسمان مرا خیمه

На биҷузи ахтарони марои ҳодӣ

نه بجز اختران مرا هادی

Рӯз ва шаб ҳаст чангу барбати ман

روز و شب هست چنگ و بربط من

Бонги млоҳу наъраи ҳодӣ

بانگ ملاح و نعرهٔ حادی

Карда ман дар ҷиҳод бо куффор

کرده من در جهاد با کفار

Ҳамчуи миррӣх , пешаи ҷаллодӣ

همچو مریخ ، پیشهٔ جلادی

Ҷои доръаҳи дръи Довӯдӣ

جای دارعه درع داودی

Ҷои дастори байзаи одӣ

جای دستار بیضهٔ عادی

Дар мақомӣ , ки саракашон аз рмҳ

در مقامی ، که سرکشان از رمح

Бар раг ҷон кунанд Фсодӣ

بر رگ جان کنند فصادی

Ҳар ки кушта шавад фалак гуяд :

هر که کشته شود فلک گوید :

« молҳзои алқтили ман водӣ ? »

« مالهذا القتیل من وادی ؟ »

Дирзӣ , шод бош , тӯбои лак

دیرزی ، شاد باش ، طوبی لک

Ки буруни зини ъдоду аъдодӣ

که برون زین عداد و اعدادی