Ҳмидолдин , дар анвоъи мҳомд

حمیدالدین ، در انواع محامد

Ки аз модари назири ту нзодст

که از مادر نظیر تو نزادست

Раҳи озодагӣ хилқат намӯдаст

ره آزادگی خلقت نمودست

Дар фарзонагӣ табъат кушодаст

در فرزانگی طبعت گشادست

Туе гардуни фарози даҳр ва дар даҳр

تویی گردون فراز دهر و در دهر

Ҳунари касро чу ту гардан надодаст

هنر کس را چو تو گردن ندادست

Нишастӣ ту дар иқболу мъолӣ

نشستی تو در اقبال و معالی

Бхдмт бар дар ту истодаст

بخدمت بر در تو ایستادست

Саворӣ дар улӯм ва ҳар саворӣ

سواری در علوم و هر سواری

Бмидони сухан бо ту пёдст

بمیدان سخن با تو پیادست

Саводи хати ту бар рӯй коғаз

سواد خط تو بر روی کاغذ

Чу машки суда бар кофури содст

چو مشک سوده بر کافور سادست

Дили фарзонагонро назми хубат

دل فرزانگان را نظم خوبت

Сарвари афзой ҳамчун ҷом бодаст

سرور افزای همچون جام بادست

Раҳе аз баҳри назмат муддатӣ шуд

رهی از بهر نظمت مدتی شد

Ки чашму гӯши сӯй ту ниҳодаст

که چشم و گوش سوی تو نهادست

намебинад хитоботи шарифат

نمی بیند خطابات شریفت

Нагӯйӣ то чаҳ маънии аўФтодст ?

نگویی تا چه معنی اوفتادست ؟