Малики баҳори гашти муқарари баноми гул
ملک بهار گشت مقرر به نام گل
Ноком шуд вилояти бустони бкоми гул
ناکام شد ولایت بستان به کام گل
Булбули хатиби вор бар атрофи шохҳо
بلبل خطیبوار بر اطراف شاخها
Бар хонд хутбаи маликонаи баноми гул
برخواند خطبهٔ ملکانه به نام گل
Аз дом гул гирифт ҳазари зоғи ҳила гар
از دام گل گرفت حذر زاغ حیله گر
Вндр фитод булбули мискини бдоми гул
وندر فتاد بلبل مسکین بدام گل
Монанди хулди гашти зи осори гули ҷаҳон
مانند خلد گشت ز آثار گل جهان
Гулро чунин буд асар , эй ман ғуломи гул
گل را چنین بود اثر، ای من غلام گل
Боди сабо , ки нойиб ахлоқ хусраваст
باد صبا ،که نایب اخلاق خسروست
Ҳар субҳи дами ббодаҳи расонади паёми гул
هر صبح دم به باده رساند پیام گل
эй рашки гул , буқати гули омодаи дори ҷом
ای رشک گل، به وقت گل آماده دار جام
Ваии давлат чу бода , пар аз бодаи дори ҷом
وی دولت چو باده، پر از باده دار جام
Атрофи бӯстони зи гул ороишӣ гирифт
اطراف بوستان ز گل آرایشی گرفت
Он кам шудаи тароваташ афзоишӣ гирифт
آن کم شده طراوتش افزایشی گرفت
Ороишӣ набӯд бибастон дарун , вале
آرایشی نبود به بستان درون، ولی
Аз мақдами сипоҳи гул ороишӣ гирифт
از مقدم سپاه گل آرایشی گرفت
Алҳон ҷон физой бар оварад андалеб
الحان جان فزای برآورد عندلیب
Зоғ аз нафир бемаза осоишӣ гирифт
زاغ از نفیر بی مزه آسایشی گرفت
Бар боғу роғи дидаи абр гуҳар фишон
بر باغ و راغ دیدهٔ ابر گهر فشان
Чун дида ъно зада полоишӣ гирифт
چون دیدهٔ عنا زده پالایشی گرفت
Вази лолаи кӯҳсор чунон шуд ки гўиё
وز لاله کوهسار چنان شد که گوییا
Аз хӯн гаштагон шаҳ олоишӣ гирифт
از خون گشتگان شه آلایشی گرفت
Боғаст он , надонам , ё базм хусраваст ?
باغست آن، ندانم، یا بزم خسروست
Роғаст он , надонам , ё разм хусраваст ?
راغست آن، ندانم، یا رزم خسروست
Бор дигар ҳавои илми фатҳ боб зад
بار دگر هوای علم فتح باب زد
Вази абри пардаи пеши рух офтоб зад
وز ابر پرده پیش رخ آفتاب زد
Бод сабо дарид бибастон ҳиҷоби гул
باد صبا درید به بستان حجاب گل
То абри пеши чеҳраи анҷум ҳиҷоб зад
تا ابر پیش چهرهٔ انجم حجاب زد
Гул рӯй чуннигор бномҳрмон намӯд
گل روی چون نگار به نامحرمان نمود
Булбули зи рашки арбада эҳтисоб зад
بلبل ز رشک عربدهٔ احتساب زد
Бод аз насим дар раҳи саҳрои абири бехат
باد از نسیم در ره صحرا عبیر بیخت
Абзори сиришки брхи зи лола гулоб зад
ابزار سرشک به رخ ز لاله گلاب زد
Дар боғи шаҳриёр , бҳнгоми нави баҳор
در باغ شهریار، به هنگام نو بهار
Хуррам касе ки дасти баҷоам шароб зад !
خرم کسی که دست به جام شراب زد!
Хусрави ълоءи давлат , хуршеди рӯзгор
خسرو علاء دولت، خورشید روزگار
Он киқбоди оламу ҷамшеди рӯзгор
آن کیقباد عالم و جمشید روزگار
Перояи либоси маъонӣ баён ӯст
پیرایهٔ لباس معانی بیان اوست
Сармояи асоси Аёдӣ бенон ӯст
سرمایهٔ اساس ایادی بنان اوست
Миллати сипеҳру талъат ӯ офтоб ӯст
ملت سپهر و طلعت او آفتاب اوست
Давлати ҷаҳону ҳиммат ӯ осмон ӯст
دولت جهان و همت او آسمان اوست
Чарх , арча гарданаст , мутӣъ зимом ӯст
چرخ، ارچه گردنست، مطیع زمام اوست
Меҳр , арча тавсанаст , асир Аннан ӯст
مهر، ارچه توسنست، اسیر عنان اوست
Аз накбати ҳаводис айём эминаст
از نکبت حوادث ایام ایمنست
Он кас ки дар ҳимояти ҳифз ва амон ӯст
آن کس که در حمایت حفظ و امان اوست
Донандаи аҷоиби айём раъй ӯст
دانندهٔ عجایب ایام رای اوست
Бинандаи сроири офоқ ҷон ӯст
بینندهٔ سرایر آفاق جان اوست
Шоҳӣ , казу ливоӣ шариъат Музаффараст
شاهی، کزو لوای شریعت مظفرست
Фахри мулӯк , нусрати дайн , бўолмзФрст
فخر ملوک، نصرت دین، بوالمظفرست
эй шоҳ , дар фунуни мъолии мумайизӣ
ای شاه، در فنون معالی ممیزی
Анвоъи фазлро сабабу аслу ҳизӣ
انواع فضل را سبب و اصل و حیزی
Ҳангоми нутқи соҳиби алфози мъҷбӣ
هنگام نطق صاحب الفاظ معجبی
Ҳангоми ҳарби ҳомили асбоби мӯъҷизӣ
هنگام حرب حامل اسباب معجزی
Ту он мумайизӣ , ки бъҳди вуҷӯди ту
تو آن ممیزی، که به عهد وجود تو
Маъдӯми гашти қоидаи нои мумайизӣ
معدوم گشت قاعدهٔ نا ممیزی
Олами зи тести оҷиз ва ман бе аноят
عالم ز تست عاجز و من بی عنایت
Мақҳури олимӣ шудаам , инат оҷизӣ
مقهور عالمی شدهام، اینت عاجزی
Венаи аҷзи саъбтар ки : бибояд гузоштан
وین عجز صعب تر که: بباید گذاشتن
Бе коми дили сетонаи волои атсзӣ
بی کام دل، ستانهٔ والای اتسزی
эй бардаи шӯри савлати ту иқтидори чарх
ای برده شور صولت تو اقتدار چرخ
Бар мӯҷиби муроди ту бодои мадори чарх
بر موجب مراد تو بادا مدار چرخ
Шоҳо , фалаки қабул дар ту талаб кунад
شاها، فلک قبول در تو طلب کند
Дар васлати ту бикри маъонӣ тараб кунад
در وصلت تو بکر معانی طرب کند
Кайвон , ки аз нуҷуми брФът фузун тараст
کیوان، که از نجوم به رفعت فزونترست
Чун иртифоъи қадар ту бинад аҷаб кунад
چون ارتفاع قدر تو بیند عجب کند
Дар заҳри ҳасани тарбияти ту шифо наад
در زهر حسن تربیت تو شفا نهد
Вази хори Авни манфиати ту рутаб кунад
وز خار عون منفعت تو رطب کند
зи осори дудмони ту оради ҳамаи далел
ز آثار دودمان تو آرد همه دلیل
Он кӯи баёни фахри аҷам дар араб кунад
آن کو بیان فخر عجم در عرب کند
Дар айни эътирози бадвад , ҳар ки аз мулӯк
در عین اعتراض بدود، هر که از ملوک
Ҷузи ту ҳадиси мктсб ва мунтасаб кунад
جز تو حدیث مکتسب و منتسب کند
Бар ман ҳамаи шдоиди айёми рафтаи гир
بر من همه شداید ایام رفته گیر
Вази хоки ҳазрати ту бнокоми рафтаи гир
وز خاک حضرت تو به ناکام رفته گیر
эй шоҳ , ҷузи дили ту хирадро хазона нест
ای شاه، جز دل تو خرد را خزانه نیست
Ҷузи даргаи ту тири амлро нишона нест
جز درگه تو تیر امل را نشانه نیست
Ҳаст ин сетонаи мأмни аҳрор ва кӣ буд
هست این ستانه مأمن احرار و کی بود
Эмин касе ки дар кнФи ин сетона нест ?
ایمن کسی که در کنف این ستانه نیست
Аз ту марои ҷафои замонаи ҷудои Фгнд
از تو مرا جفای زمانه جدا فگند
Вена бар танами нахусти ҷафоӣ замона нест
وین بر تنم نخست جفای زمانه نیست
Бар ман замона бад кунад , аиро нагашта ам
بر من زمانه بد کند، ایرا نگشتهام
Мнқоди аҳл ӯу ҷзинш баҳона нест ?
منقاد اهل او و جزینش بهانه نیست
эй ҷоҳ бе каронаи ту бо раҳеи қарин
ای جاه بی کرانهٔ تو با رهی قرین
Чун ҷоҳи ту ҷафои фалакро карона нест
چون جاه تو جفای فلک را کرانه نیست
Охири замонаи ҳама пархош бугзарад
آخر زمانهٔ همه پرخاش بگذرد
Ин решханди ҷумла авбош бугзарад
این ریشخند جملهٔ اوباش بگذرد
Шоҳо , ман ин ҷалолат ва оло гузоштам
شاها، من این جلالت و آلا گذاشتم
Вази аҷзи ин сетона воло гузоштам
وز عجز این ستانهٔ والا گذاشتم
Венаи ҳазратӣ , ки хок ҷанобаш кашид май
وین حضرتی، که خاک جنابش کشیدمی
Чун серума дар ду дидаи бино , гузоштам
چون سرمه در دو دیدهٔ بینا، گذاشتم
Зини ҷо бъҷз рафтам ва бисёр ёдгор
زین جا به عجز رفتم و بسیار یادگار
Дар мадҳи ту зи табъи худ ин ҷо гузоштам
در مدح تو ز طبع خود اینجا گذاشتم
Иқбол бе ниҳояти даргоҳи фаррухат
اقبال بی نهایت درگاه فرخت
Аз ҷавр бениҳоят аъдо гузоштам
از جور بی نهایت اعدا گذاشتم
Аз ҳодисоти гунбади хзро , на бар мурод
از حادثات گنبد خضرا، نه بر مراد
Ин садри ҳамчуи гунбад хзро гузоштам
این صدر همچو گنبد خضرا گذاشتم
Гар офат аҷал нарасад бандаи туро
گر آفت اجل نرسد بندهٔ ترا
Ҳам боз бинад ин дар фархундаи туро
هم باز بیند این در فرخندهٔ ترا
эй онкии зоти фаррухи ту маҳз кибриёст
ای آنکه ذات فرخ تو محض کبریاست
Дар эътиқоди поки ту на кибр ва на раёсат
در اعتقاد پاک تو نه کبر و نه ریاست
Гуфтам санои ту , ки саноӣ ту воҷибаст
گفتم ثنای تو، که ثنای تو واجبست
Вндри замонаи ҷузи ту ки мустуҷиб саност ?
وندر زمانه جز تو که مستوجب ثناست؟
Вокнўн худоӣ донад кндри замири ман
واکنون خدای داند کندر ضمیر من
Андӯҳи иҷтиноби ҷаноби ту т куҷост ?
اندوه اجتناب جناب تو ت کجاست
Гарчи савоб нест раҳил аз дарат ва лек
گرچه صواب نیست رحیل از درت و لیک
Бӯдани миёни зумраи ҳсод ҳам хатост
بودن میان زمرهٔ حساد هم خطاست
Ту ҷовдони бимон , ки салоҳи ҷаҳони зи тест
تو جاودان بمان، که صلاح جهان ز تست
Вари худ чу ман касе набӯд дар ҷаҳон равост
ور خود چو من کسی نبود در جهان رواست
Моро бҳзрти ту ниёз омадан буд
ما را به حضرت تو نیاز آمدن بود
Гар бахт барнагардаду боз омадан буд
گر بخت برنگردد و باز آمدن بود
Шоҳо , каминаи бандаи ту рӯзгори бод
شاها، کمینه بندهٔ تو روزگار باد
Эҳсонати пешаи боду Аёдати кори бод
احسانت پیشه باد و ایادت کار باد
Дар корзори хасм ту рафтаст рӯзгор
در کارزار خصم تو رفتهست روزگار
Аз рӯзи хасми ту дар корзори бод
از روز خصم تو در کارزار باد
Аз обдори ханҷари оташи наҳифи ту
از آبدار خنجر آتش نهیب تو
Монанди боди душмани ту хоксори бод
مانند باد دشمن تو خاکسار باد
эй аз сиёсати ту баҳори адуи хазон
ای از سیاست تو بهار عدو خزان
Бар хоки фаррухи ту хазон чун баҳори бод
بر خاک فرخ تو خزان چون بهار باد
Пайвастаи солу моҳи баҳри ком ва ҳар мурод
پیوسته سال و ماه به هر کام و هر مراد
Ёри ту боду Носири ту кирдигори бод
یار تو باد و ناصر تو کردگار باد