Чашми сияҳи масташ ба худ нагушӯд аз ҳам дида ро

چشم سیه‌مستش به‌خود نگشود از هم دیده را

Фарёди ман бедор кард ин фитнаи хобида ро

فریاد من بیدار کرد این فتنه خوابیده را

Дил бо Зулайхо талъатон гуфтам аз ӯ сокин кунам

دل با زلیخا طلعتان گفتم از او ساکن کنم

Нахҷӣри номад дар назари ин гурги Юсуфи дида ро

نخجیر نامد در نظر این گرگ یوسف‌دیده را

Дастами мгир эй боғбон то пой қамарӣ башиканам

دستم مگیر ای باغبان تا پای قمری بشکنم

Козрдаҳ месозад ҳамеи он сарви нави болида ро

کآزرده می‌سازد همی آن سرو نو بالیده را

Занҷири зулфи ёри кӯ то ман ба дасти овез ӯ

زنجیر زلف یار کو تا من به دست‌آویز او

Шояд магар боз оварам ин бахти бргрдидаҳ ро

شاید مگر باز آورم این بخت برگردیده را

Ояд з ҳар сӯи тир ва ман дар ҷустуҷӯии тирзн

آید ز هر سو تیر و من در جستجوی تیرزن

Лекин ба ғайр аз куштаи неи чндонкаҳи молами дида ро

لیکن به غیر از کشته نی چندانکه مالم دیده را

Хоҳам надонад ҳечкас ки ӯ зад ба шамшерам вале

خواهم نداند هیچکس که‌او زد به شمشیرم ولی

Пӯшида натавон доштани ҷисм ба хӯни ғалтида ро

پوشیده نتوان داشتن جسم به خون غلتیده را

Бо рӯй ӯ ху кардаам чун сар кунам бо дигарон ?

با روی او خو کرده‌ام چون سر کنم با دیگران‌‌؟

Душвор бошад зистан бо хорбни глчидаҳ ро

دشوار باشد زیستن با خاربن گلچیده را

Тарсам ки хӯни сдҷҳони дили печади андари доманам

ترسم که خون صدجهان دل پیچد اندر دامنم

Ҳон эй сабо магушо зи ҳам он сунбули печида ро

هان ای صبا مگشا ز هم آن سنبل پیچیده را

Пурсади зи яғмои рӯзи дил то фош гардад сӯзи дил

پرسد ز یغما روز دل تا فاش گردد سوز دل

Оҳиста доман мезанад ин оташи пӯшида ро

آهسته دامن می‌زند این آتش پوشیده را