Ҳар ҷои ҳадиси ишқи ту бидодгар кунам

هر جا حدیث عشق تو بیدادگر کنم

Аввали зи нолаи гӯши ниўшндаҳ кар кунам

اول ز ناله گوش نیوشنده کر کنم

Худро миёни халқи саг ӯ смр кунам

خود را میان خلق سگ او سمر کنم

Шояд бад-ӣни василаи худӣ муътабар кунам

شاید بدین وسیله خودی معتبر کنم

Ху кардаам ба ҳасрати рӯят ба зери теғ

خو کرده‌ام به حسرت رویت به زیر تیغ

Чандон амони мада ки ба рӯят назар кунам

چندان امان مده که به رویت نظر کنم

То баъди марг низ кашами ранҷи интизор

تا بعد مرگ نیز کشم رنج انتظار

Гуяд пас аз вафот ба хокат гузар кунам

گوید پس از وفات به خاکت گذر کنم

Бории зи лутф бар сари хокам гузар битарс

باری ز لطف بر سر خاکم گذر بترس

Зони рӯзи доварӣ ки сар аз хок бар кунам

زآن روز داوری که سر از خاک بر کنم

Бар ман шаби фироқи турои ҳақ зиндагӣ аст

بر من شب فراق ترا حق زندگی است

Кони фурсатами надод ки шомӣ саҳар кунам

کآن فرصتم نداد که شامی سحر کنم

Чун нест дасти онкии нуҳуми сар ба пои ту

چون نیست دست آنکه نهم سر به‌پای تو

Ҳар ҷо ки хоки пой ту ёбам ба сар кунам

هر جا که خاک پای تو یابم به سر کنم

Он тарк лашкарӣ нашавад роми зи ашк рӯй

آن ترک لشکری نشود رام ز اشک روی

Сим ар ба кили резаму зар дар сипар кунам

سیم ار به کیل ریزم و زر در سپر کنم

Гоҳе ба лаб ишора кунад гуҳ ба абрӯи ан

گاهی به لب اشاره کند گه به ابرو‌ان

Ҳар дам ба ҳақи хеши гумон дигар кунам

هر دم به حق خویش گمان دگر کنم

Ман кин мефуруш наҷӯям ба меҳри шайх

من کینِ می‌فروش نجویم به مهر شیخ

Кӣ бо алии мухосимаи баҳр умр кунам

کی با علی مخاصمه بهر عمر کنم

Яғмои зи пери майкада гӯ наз эмоми шаҳр

یغما ز پیر میکده گو نز امام شهر

Бо суҳбати Масеҳ чаро зикр хар кунам

با صحبت مسیح چرا ذکر خر کنم