Макун эй фақиҳи манъами зи ҳадиси ҷому бода

مکن ای فقیه منعم ز حدیث جام و باده

Ки ҳаром карда меро бирав эй ҳалоли зода

که حرام کرده می را برو ای حلال زاده

Згшоду басти ахтари шабии он буд ки байнам

زگشاد و بست اختر شبی آن بود که بینم

Дар хонақоҳи баста , сари ҷом май кушода

در خانقاه بسته، سر جام می گشاده

Ба раҳе ки наъли резади зи таҳайюри аввалин пай

به رهی که نعل ریزد ز تحیر اولین پی

Ҳамаи асби шаҳсаворон ба куҷои расми пиёда

همه اسب شهسواران به کجا رسم پیاده

Занад он чунон забонаи таби ғами зи банди бандам

زند آن چنان زبانه تب غم ز بند بندم

Ки гумон баранд мардум ба неи оташи аўФтодаҳ

که گمان برند مردم به نی آتش اوفتاده

На хатасту холу мӯяш бар офтоби рӯйиш

نه خط است و خال و مویش بر آفتاب رویش

Ки сафии гуноҳи корон ба қиёмати истода

که صفی گناه کاران به قیامت ایستاده

Ба раҳи ту хокам аммо ба серуми куҷо гузорӣ

به ره تو خاکم اما به سرم کجا گذاری

Магари он замон ки донеи фалакам ба бод дода

مگر آن زمان که دانی فلکم به باد داده

Дили тираи рӯзи яғмо ба шиканҷи зулф ӯ байн

دل تیره روز یغما به شکنج زلف او بین

Ту ба шохи сарви гўӣии зағани ошёни ниҳода

تو به شاخ سرو گوئی زغن آشیان نهاده