Суфиёнро дигар имрӯз на ҳоиаст ва на ҳўӣӣ

صوفیان را دگر امروز نه های است و نه هوئی

Осмони боз ҳамоно зада сангӣ ба сбўӣӣ

آسمان باز همانا زده سنگی به سبوئی

Гар ба дастӣ задаам чок , гиребони саломат ,

گر به دستی زده ام چاک ، گریبانِ سلامت،

На маломати кашам аз карда , тавон кард рФўӣӣ

نه ملامت کِشم از کرده ، توان کرد رفوئی

Бар серум чун гузарии дастаи гул бар сари хорӣ

بر سرم چون گذری دسته گل بر سر خاری

По ба чашмам чу наҳй сарви равон бар лаби ҷўӣӣ

پا به چشمم چو نهی سرو روان بر لب جوئی

Ман ки сад силсила чун ҳалқаи мўӣии бигусастам

من که صد سلسله چون حلقه موئی بگسستم

Ҳалқаи силсилаи зулфи туами баст ба мўӣӣ

حلقه سلسله زلف توام بست به موئی

Зоҳид ар аҳл биҳиштаст худоёи мФрстм

زاهد ار اهل بهشت است خدایا مفرستم

Ҷуз ба дӯзахи чўмнии зулм буд ёр чу аўӣӣ

جز به دوزخ چومنی ظلم بود یار چو اوئی

Зини ҳамаи шнъти беҳудаи ?ут эй шайх чаҳ ҳосил

زین همه شنعت بیهوده ات ای شیخ چه حاصل

Рӯи бадасти ор чу мардони худои сирату хўӣӣ

رو بدست آر چو مردان خدا سیرت و خوئی

эй хуши он дил ки зи таркони парии чеҳр чу яғмо

ای خوش آن دل که ز ترکان پری چهر چو یغما

Нашавад шефтаи рангӣу ошуфтаи мўӣӣ

نشود شیفته رنگی و آشفته موئی