Дар кафи Тифлон раҳо кардам дили девона ро

در کف طفلان رها کردم دل دیوانه را

Қолу қили нави мубораки зоҳиди фарзона ро

قال و قیل نو مبارک زاهد فرزانه را

То нигаҳ дорам шумори гардиши паймона ро

تا نگه دارم شمار گردش پیمانه را

Рост гӯям дӯст дорам сбҳаҳи сад дона ро

راست گویم دوست دارم سبحه صد دانه را

намекунам аз синаи беруни ин дили девона ро

می‌کنم از سینه بیرون این دل دیوانه را

Зонка донам ҷғд май оради харобии хона ро

زانکه دانم جغد می‌آرد خرابی خانه را

Озмудам хандаи тоъот ҳушёрон надошт

آزمودم خنده طاعات هشیاران نداشت

Завқи айшҳоиҳои гиряи мастона ро

ذوق عیش های‌های گریهٔ مستانه را

Дил чу гашт овора гуфт эй дидаи поси синаи дор

دل چو گشت آواره گفت ای دیده پاس سینه دار

Каз барои рӯз бад мехоҳам ин вайрона ро

کز برای روز بد می‌خواهم این ویرانه را

То абад дар баста монад осмонро май фуруш

تا ابد در بسته ماند آسمان را می فروش

Гар шаб одина бигушоед дар майхона ро

گر شب آدینه بگشاید در میخانه را

Оқил аз ҳомӯн ба шаҳрам мекашад бо силсила

عاقل از هامون به شهرم می‌کشد با سلسله

Кист то берун кунад аз шаҳри ин девона ро

کیست تا بیرون کند از شهر این دیوانه را

Дил буд малики ман аммо чун тасарруф ҳаст шарт

دل بوَد مِلک من‌، اما چون تصرف هست شرط

Ҳар ки бинии мол ғам медонад ин вайрона ро

هر که بینی مال غم می‌داند این ویرانه را

Боз баҳр наҳй мункир аз ҳуҷуми зоҳидӣ

باز بهر نهی منکر از هجوم زاهدان

Пои хам пар шуд худо вайрон кунад хмхонаҳ ро

پای خم پر شد خدا ویران کند خمخانه را

Каъба май пӯшади сияҳи гӯйӣ ташаббуҳ ме кунад

کعبه می‌پوشد سیه گویی تشبه می‌کند

Аз ҳадиси ман ташаббуҳи дӯди оташи хона ро

از حدیث من تشبه دود آتش‌خانه را

Сари солусу риё пурсидан аз яғмо чаҳ суд ?

سرّ سالوس و ریا پرسیدن از یغما چه سود‌؟

Воъиз аз ваии хуб тар медонад ин афсона ро

واعظ از وی خوب‌تر می‌داند این افسانه را