Гарна дар шиква буд зи он дўлби шикарханд

گرنه در شکوه بود ز آن دولب شکرخند

Коғазин ҷома ба худ аз чаҳ броростаҳи қанд

کاغذین جامه به خود از چه برآراسته قند

Он на сарваст ки сар мекашад аз ғояти ноз

آن نه سرو است که سر می کشد از غایت ناز

Дар чаманҳо шудаи овозаи қади ту баланд

در چمن ها شده آوازه قد تو بلند

Ҳаст фарқӣ ки миёни туу хуршед ин аст

هست فرقی که میان تو و خورشید این است

Кӯи ҳамеи тобад аз шер ва ту аз пушти саманд

کو همی تابد از شیر و تو از پشت سمند

Маҷлиси зулфи ту ҷоӣӣаст каз он маҷнӯн ро

مجلس زلف تو جائی است کز آن مجنون را

Натавон баради сӯии ҳиҷлаи Лайлӣ ба каманд

نتوان برد سوی حجله لیلی به کمند