Воъиз дар боғи сабзаши равзаи минўост

واعظ در باغ سبزش روضه مینواست

Ваон кирмаки пас марзу хиёри лаб ҷӯ аст

وان کرمک پس مرز و خیار لب جو است

Афтодаш аз ин баҳораи кории ғарази онк

افتادش از این بهاره کاری غرض آنک

То бар сари полез касон гирад дӯст

تا بر سر پالیز کسان گیرد دوست