То аз мижаи оби хок Фрсўд ояд

تا از مژه آب خاک فرسود آید

Аз дили ҳамаи боди озар андӯд ояд

از دل همه باد آذر اندود آید

То он дар нам ба тоб агар ин нашигифт

تا آن در نم به تاب اگر این نشگفت

Расмаст ки аз ҳизумтар дӯд ояд

رسم است که از هیزم تر دود آید