Аз зиёрати номаи шевонигорат равонро оромишии саҳлони сангу ҷонро ромишии Албурз диранг хост , чун ояи раҳматаши тъўизи гардану тавқ пероҳан кардам остони ситоишро бар саломати поки вуҷӯдати таҳияи тҳит ва суҷуд намудем , ки насиҳати дӯсту Фзиҳти душмани вуҷӯд бе ҳаст ва будамро аз назар раҳмат андохта бошаду нақши муҳаббатамро ки нигоштаи хомаи сафо ва ҳақиқатасту маҳзари қабули арбоби шариъату асҳоби тариқати васвасаи ломазҳабӣ чанд пардохта . Поки яздонро сипос ки бандаи мавлои шиноси ромкрр дар хлўоту ҷилавот озмудаанд ва дар ҳастӣу ҳӯшёрӣу хобу бедорӣ бо ӯ бӯда . Агар бехабарону кӯтаҳи назарон ба қиёси олӯдагиҳои хеш дар ҳақи ин бандау ҳазрати андешаи дигари сголнд , исмати ишқу иффати ҳасанро чаҳ зиён хоҳад дошту муомилоти омезишу иртиботи моро ки срўоу сурӯди ағлаби абноӣ замонаст кадом нуқсон хоҳад хост , байт :

از زیارت نامه شیوا نگارت روان را آرامشی سهلان سنگ و جان را رامشی البرز درنگ خاست، چون آیه رحمتش تعویذ گردن و طوق پیراهن کردم آستان ستایش را بر سلامت پاک وجودت تهیه تحیت و سجود نمودم، که نصیحت دوست و فضیحت دشمن وجود بی هست و بودم را از نظر رحمت انداخته باشد و نقش محبتم را که نگاشته خامه صفا و حقیقت است و محضر قبول ارباب شریعت و اصحاب طریقت وسوسه لامذهبی چند پرداخته. پاک یزدان را سپاس که بنده مولا شناس رامکرر در خلوات و جلوات آزموده اند و در هستی و هوشیاری و خواب و بیداری با او بوده. اگر بی خبران و کوته نظران به قیاس آلودگی های خویش در حق این بنده و حضرت اندیشه دیگر سگالند، عصمت عشق و عفت حسن را چه زیان خواهد داشت و معاملات آمیزش و ارتباط ما را که سروا و سرود اغلب ابنای زمان است کدام نقصان خواهد خاست، بیت:

Модоми ҳаёти остони иродатро бар як пои ибодат истодааму тарки сару барги равонро муҳайёу омода , байт :

مادام حیات آستان ارادت را بر یک پای عبادت ایستاده ام و ترک سر و برگ روان را مهیا و آماده، بیت:

Чаҳ бисёр орзӯмандам ки дар машқи таҳриру иншоу талфиқу татаббуъи фарҳанги тозӣу дарӣу одоби муҳоварату маънии ашъору тамизи ғс ва самин сухану улӯми сулӯку созишу тамҳиди физоиши меҳри дӯсту коҳиши душману дигари чизҳо ки асбоб макунатро перояасту асҳоби сирватро сармоя , аз дар шавқ ва рӯй рағбат бакӯшӣ . Баҳмони хуҷастаи вуҷӯд ки маниши як бандаам ва ба тавҳиди ширки сӯзиши парастанда , агар яксол дар ин кори қадами устувор ва ба ҳангоми фурсат аз хур макунат ончӣ навиштам шморгирии мтрсли ҳисобӣ хоҳӣ шуд ва ба андоз мақоми худ сими соҳибу собии хоҳии гашт , байт :

چه بسیار آرزومندم که در مشق تحریر و انشا و تلفیق و تتبع فرهنگ تازی و دری و آداب محاورت و معنی اشعار و تمیز غث و سمین سخن و علوم سلوک و سازش و تمهید فزایش مهر دوست و کاهش دشمن و دیگر چیزها که اسباب مکنت را پیرایه است و اصحاب ثروت را سرمایه، از در شوق و روی رغبت بکوشی. بهمان خجسته وجود که منش یک بنده ام و به توحید شرک سوزش پرستنده، اگر یکسال در این کار قدم استوار و به هنگام فرصت از خور مکنت آنچه نوشتم شمارگیری مترسل حسابی خواهی شد و به انداز مقام خود سیم صاحب و صابی خواهی گشت، بیت: