Рӯзати хуҷастаи боду ахтари бахтат ба Фрҳии пайваста , гуё фармони обшхўрдми боз имсол барон дар гашта рахт бозгашт кашад ва ба дастури гузаштаи рӯзӣ чанд саргашта дорад . Надонам дар кори таббату тавҳиди он мояи корбнди физоишу ороиш шуда ки нишони ободӣ аз банди ковуш ва гирифт роҳи озодии намояд , ё сардиҳо ки аз бедардиҳост мояи ранг зардӣ хоҳад шуд . Агар « таҳтаи ҷуҳуд »ро бидон ҳанҷор ки навиштам анбоштау коштау ҷӯйу банди гавду баланд афрошта набошад , корӣ ки яҳуд бо пайғамбар бепадар карданду сўкӣ ки бародарҳои Юсуф бар он пер гум карда писар тарошиданад бар ту хоҳад рехт .

روزت خجسته باد و اختر بختت به فرهی پیوسته، گویا فرمان آبشخوردم باز امسال بران در گشته رخت بازگشت کشد و به دستور گذشته روزی چند سرگشته دارد. ندانم در کار تبت و توحید آن مایه کاربند فزایش و آرایش شده که نشان آبادی از بند کاوش و گرفت راه آزادی نماید، یا سردی ها که از بی دردی هاست مایه رنگ زردی خواهد شد. اگر «تخته جهود» را بدان هنجار که نوشتم انباشته و کاشته و جوی و بند گود و بلند افراشته نباشد، کاری که یهود با پیغمبر بی پدر کردند و سوکی که برادرهای یوسف بر آن پیر گم کرده پسر تراشیدند بر تو خواهد ریخت.

Санги банди поён « таббат » бояд то роҳ чашма бидон равиш ки худ чидааму афрохта сохта бошаду заминӣ ки ҷӯии яздони бахш бар он ҳаме гузарад то буми оби ним араш боло аз хоки пардохта ва дар санг банд андохта ояд . Чанд Крета аз нави юнҷа кошта бошӣ ва ҳазор дарахти газу ҳастау анору пистаи афрошта ва ҳамчунин корҳои дигар ки перояи кишт ва роғасту сармояи дашту боғ агар сари мўӣии ланги афтодау ҷӯйу Крета аз ончӣ сазост фарох ё танги омада корӣ кунаму шумории андешам ки маргро ба баҳои ҳастӣ харидори оӣӣу дахмаи гӯрро чун хонаи сури стоишгзор . Мардӣ ки дар кории чунин суст фурӯ монад ва аз бории чунон кам камари дуздад , мисра : куштанӣ сӯхтанӣ бошаду гардани задане . Гоҳи гўӣӣ дар он пздони газ афроштаам ва дар ин анбоштаи анори кошта . Анор бе пистаи шох беборасту газ бе ҳастаи кох беёр , шеър :

سنگ بند پایان «تبت » باید تا راه چشمه بدان روش که خود چیده ام و افراخته ساخته باشد و زمینی که جوی یزدان بخش بر آن همی گذرد تا بوم آب نیم ارش بالا از خاک پرداخته و در سنگ بند انداخته آید.چند کرته از نو یونجه کاشته باشی و هزار درخت گز و هسته و انار و پسته افراشته و همچنین کارهای دیگر که پیرایه کشت و راغ است و سرمایه دشت و باغ اگر سر موئی لنگ افتاده و جوی و کرته از آنچه سزاست فراخ یا تنگ آمده کاری کنم و شماری اندیشم که مرگ را به بهای هستی خریدار آئی و دخمه گور را چون خانه سور ستایشگزار.مردی که در کاری چنین سست فرو ماند و از باری چنان کم کمر دزدد، مصرع: کشتنی سوختنی باشد و گردن زدنی. گاه گوئی در آن پزدان گز افراشته ام و در این انباشته انار کاشته. انار بی پسته شاخ بی بار است و گز بی هسته کاخ بی یار، شعر:

Дил дар кори пистау ҳастаи банди вондишаҳи ҷузи анор аз кишту кор ҳар дарахтӣ агар ҳамаи шохаши марҷону бориш гавҳар бошад ҷустау рустаи дор . Бскаҳ гуфтам забони ман Фрсўд .

دل در کار پسته و هسته بند واندیشه جز انار از کشت و کار هر درختی اگر همه شاخش مرجان و بارش گوهر باشد جسته و رسته دار. بسکه گفتم زبان من فرسود.