Саркори ҳоҷиро аз ҳамаи чизи рстгоним ва бе ҳамаи чиз аз бастагон , рӯзи гузаштаи шомгаҳи роҳнамои ростини розгшои расатони устодии шбоҳнгм мужда дод ки пеши пўии ҷуиндагону пеши ҷӯии пӯяндагон бо ҳама бенишоне аз ту номӣ бар забони ронда ва аз дар меҳрбонӣ на андешаи корӣ бо хештани хонда . Ахтари бахтам аз ин хуши навид бо ҳамаи меҳри сӯзӣу тираи рӯзии тоби рухшандагии афзуд ,у мушти хоками бад-ӣни фаррухи умед бо ҳамаи нестии оби чашма зиндагӣ пардохт . Агар андешаи ин банда ба хости бори худо бар хости бори худо пешӣ наҷусту неруии марги пӯлоди панҷа бар бозуии обгинаи гавҳари ҷони дастӣ пешӣ наёфт , рӯзи одина ки навбат озодӣаст ҳамроҳи бузурги устоди хеш ё худ танҳо сими сиёҳи ҷону хоки табоҳи танро ба фари замини бӯси фаргоҳи дарвешонаи шарми тӯдаи кимиёу доғи суда тўтёхоҳам сохт . Чун хона торикаст ва ҳангом дарёфт ҳумоюни дидори наздик , дарози дроӣиро ки ҷузи зиёни ромишу ангези тимор судӣ нест бар карони монда , агар розӣ ва ниёзӣ ҳаст ҳам дар базми бори дил ба забон безабонӣ роз хоҳад гушӯд ва боз хоҳад намӯд . Мисра : ман чгўими як рагам ҳушёр нест . Ҷовдони ҷонро аз он дар дерӣ ва даврӣ мабод ,у дидау гӯшро аз он гуфт шево ва рӯй зебои карӣу кӯр .

سرکار حاجی را از همه چیز رستگانیم و بی همه چیز از بستگان، روز گذشته شامگه راهنمای راستین رازگشای راستان استادی شباهنگم مژده داد که پیش پوی جویندگان و پیش جوی پویندگان با همه بی نشانی از تو نامی بر زبان رانده و از در مهربانی نه اندیشه کاری با خویشتن خوانده. اختر بختم از این خوش نوید با همه مهر سوزی و تیره روزی تاب رخشندگی افزود، و مشت خاکم بدین فرخ امید با همه نیستی آب چشمه زندگی پرداخت. اگر اندیشه این بنده به خواست بار خدا بر خواست بار خدا پیشی نجست و نیروی مرگ پولاد پنجه بر بازوی آبگینه گوهر جان دستی پیشی نیافت، روز آدینه که نوبت آزادی است همراه بزرگ استاد خویش یا خود تنها سیم سیاه جان و خاک تباه تن را به فر زمین بوس فرگاه درویشانه شرم توده کیمیا و داغ سوده توتیا خواهم ساخت. چون خانه تاریک است و هنگام دریافت همایون دیدار نزدیک، دراز درائی را که جز زیان رامش و انگیز تیمار سودی نیست بر کران مانده، اگر رازی و نیازی هست هم در بزم بار دل به زبان بی زبانی راز خواهد گشود و باز خواهد نمود. مصرع: من چگویم یک رگم هشیار نیست. جاودان جان را از آن در دیری و دوری مباد، و دیده و گوش را از آن گفت شیوا و روی زیبا کری و کور.