Шунидам сари корхони се чаҳор бор бар сари анҷумани фармӯдау савганд ёд намӯда ки агар алии бидгулии панҷоҳ тӯмони ҳасанро бурун аз ранҷи номау хосту осӯда аз каму кост корсозӣ созад ,у афсонаи бўку магар бар карон андозад , ман низ панҷоҳ тӯмон бидон дар фузуда ки дайр ё зуди хонаи вай аз гарав боз раҳаду ҷомаи ҷомагии хорон низ нўшўд . Подоши ин корро низ як қалақи панҷсад тӯмонӣ зуд расед сахта ва бе сӯхти тиҳӣ аз титолу сохтагӣ бо алӣ хоҳам пардохт . Суд ҳар ду дар ин савдоасту гавҳари кому ромиш дар ин дарё , дона барафшону хирмани брсоз , мушт дар пошу харвор бар гир .

شنیدم سر کارخان سه چهار بار بر سر انجمن فرموده و سوگند یاد نموده که اگر علی بیدگلی پنجاه تومان حسن را برون از رنج نامه و خواست و آسوده از کم و کاست کارسازی سازد، و افسانه بوک و مگر بر کران اندازد، من نیز پنجاه تومان بدان در فزوده که دیر یا زود خانه وی از گرو باز رهد و جامه جامگی خواران نیز نوشود. پاداش این کار را نیز یک قلق پانصد تومانی زود رسید سخته و بی سوخت تهی از تیتال و ساختگی با علی خواهم پرداخت. سود هر دو در این سودا است و گوهر کام و رامش در این دریا، دانه برافشان و خرمن برساز، مشت در پاش و خروار بر گیر.

Косаи сиёҳии моя табоҳӣаст мабодо бар ин шеваи бозорӣ ва худро бар буии судии андак дар зӣоне бузург андозӣ . Одамии парвардаи шер хомаст ва дар корҳо зери дасти хуии нофарҷом , агар сарангушти нохуни хушкӣ дар гушоиши ин гиреҳи соз трдомнӣ гирад , гардуну ахтар низ равишу роҳӣ дигар хоҳад кард , ва шашсад тӯмон аз кӣсау коса ҳар ду бародар хоҳад рафт . Кӯтоҳӣ макуну ҳанҷор бероҳӣ мапуӣ ки пеши гавҳаршиносони риши гову куни хари сутӯдаи хоҳии гашт ва бе пардаи фусилаҳо ин ва он намӯда хоҳӣ шуд . Ҳар ки суд аз зиён надонаду шинохти баҳор аз хазони натавонад дар ҷомаи одамии гов ва хараст ва ба гавҳар аз хоки роҳу санги сиёҳи камтар .

کاسه سیاهی مایه تباهی است مبادا بر این شیوه بازآری و خود را بر بوی سودی اندک در زیانی بزرگ اندازی. آدمی پرورده شیر خام است و در کارها زیر دست خوی نافرجام، اگر سرانگشت ناخن خشکی در گشایش این گره ساز تردامنی گیرد، گردون و اختر نیز روش و راهی دیگر خواهد کرد، و ششصد تومان از کیسه و کاسه هر دو برادر خواهد رفت. کوتاهی مکن و هنجار بی راهی مپوی که پیش گوهرشناسان ریش گاو و کون خر ستوده خواهی گشت و بی پرده فسیله ها این و آن نموده خواهی شد. هر که سود از زیان نداند و شناخت بهار از خزان نتواند در جامه آدمی گاو و خر است و به گوهر از خاک راه و سنگ سیاه کمتر.

Танӣ чанд аз дӯстон ки пеш ва беш аз ман бо ту хост ва нишаст кардаанду манишу хуии турои хуштар аз дигарон ба ҷой оварда ; ҳаме гӯйанд ози алиро оварда дарёу парвардаи кон боз наёрад нишонд , ва ӯро дар ситоиши пӯлу дили бастагиҳои соз бо занҷиру бади зии бор худованд натавон барад . Бад-ӣни панҷоҳ тӯмони худу бародари рокўби озмоӣ зиёнхоҳад сохт вонгшти гзои накӯҳиши ин ва он хоҳад кард . Ман турои берун аз ин роҳу равиш шинохтааму муҳраи меҳр бар ойину оҳанги дигари бохта , акнӯн корд бар сурбандасту сӯхта анбоз занад , ончӣ ҳаст рахт аз парда берун хоҳад кашиду гумони яке ё ду гуруҳи осӯда аз чанд ва чун хоҳад шуд . Агар дид ман рост афтод , вой бар онҳо , чунончии шинохти онон рост омад вой бар ту .

تنی چند از دوستان که پیش و بیش از من با تو خاست و نشست کرده اند و منش و خوی ترا خوشتر از دیگران به جای آورده؛ همی گویند آز علی را آورده دریا و پرورده کان باز نیارد نشاند، و او را در ستایش پول و دل بستگی های ساز با زنجیر و بد زی بار خداوند نتوان برد. بدین پنجاه تومان خود و برادر راکوب آزمای زیان خواهد ساخت وانگشت گزای نکوهش این و آن خواهد کرد. من ترا بیرون از این راه و روش شناخته ام و مهره مهر بر آئین و آهنگ دیگر باخته، اکنون کارد بر سربند است و سوخته انباز زند، آنچه هست رخت از پرده بیرون خواهد کشید و گمان یکی یا دو گروه آسوده از چند و چون خواهد شد. اگر دید من راست افتاد، وای بر آنها، چنانچه شناخت آنان راست آمد وای بر تو.