Сипоси бори худоиро он кӯдаки хаста ки дилҳо аз оризаи хеш ба ғамҳо баста дошт арақ кард ва рамақ ёфт . Хотирҳои пароканда фароҳам омаду ғлботи ромиши мзили андӯҳу ғами гашт . Нисбат ба рӯзҳои дигар хеле осӯдааму тозаи тоза бо бе ба анҷуману лабӣ ба сухани гушӯда . Поки яздонро аз шифои ин нодарраи фарзанди барӣни бандаи дарёи дарё сипосасту миннати ъаноёти ғайбӣаи олами олам бар змти ҳақи шинос . Қатъи назар аз инки доғи фарзанд душворасту бадрӯди пораи дили ширинии зҳргўор , ин Тифлро аз рӯй фитрати гавҳар ва ҷавҳарӣаст ки дар умрҳо ҳурмон ӯ таскин дил натавон карду мўӣӣ аз фарқ ӯро бо сад ҳазор зодаи гули чеҳри сунбули мӯии муқобил , байт :

سپاس بار خدای را آن کودک خسته که دل ها از عارضه خویش به غم ها بسته داشت عرق کرد و رمق یافت. خاطرهای پراکنده فراهم آمد و غلبات رامش مزیل اندوه و غم گشت. نسبت به روزهای دیگر خیلی آسوده ام و تازه تازه با بی به انجمن و لبی به سخن گشوده. پاک یزدان را از شفای این نادره فرزند براین بنده دریا دریا سپاس است و منت عنایات غیبیه عالم عالم بر ذمت حق شناس. قطع نظر از اینکه داغ فرزند دشوار است و بدرود پاره دل شیرینی زهرگوار، این طفل را از روی فطرت گوهر و جوهری است که در عمرها حرمان او تسکین دل نتوان کرد و موئی از فرق او را با صد هزار زاده گل چهر سنبل موی مقابل، بیت:

Гирам ки морчўбаҳ кунад тан ба шакли мор

گیرم که مارچوبه کند تن به شکل مار

Кӯи заҳри баҳри душману кӯи муҳраи баҳри дӯст

کو زهر بهر دشمن و کو مهره بهر دوست

Чун медонам ту низ ба меҳр ӯ дарбандӣ ва аз навид саломаташ хурсанд аз дар эълом ба нигориши ин ду ҳарф иқдом рафт .

چون میدانم تو نیز به مهر او دربندی و از نوید سلامتش خرسند از در اعلام به نگارش این دو حرف اقدام رفت.