Хатар , ин чанд гоҳ ки риши сифедӣ « таббат » ва « тавҳид » бар ту рост ва устувор афтод , то имрӯз ки анҷоми нахустин моҳ баҳораст чаҳ кор кардае ? ва аз гзўи анори внҳоли хурмоу синҷиду ҳастау юнҷау пистаи вдигри дарахтҳои зудгузару дайри пой чаҳ ба бор овардае ? бекост ва фузуд ончӣ кунун хуррам ва сабзасту гумон хўшидн несту умед ҷӯшидан ҳаст барнигор ва бар шумор ва бо ман фирист то ин рози пӯшидани пайдоу бикоргӣ ё кордонии ту низ ошкоро шавад .

خطر، این چند گاه که ریش سفیدی«تبت» و «توحید» بر تو راست و استوار افتاد، تا امروز که انجام نخستین ماه بهار است چه کار کرده ای؟ و از گزو انار ونهال خرما و سنجد و هسته و یونجه و پسته ودیگر درخت های زودگذر و دیر پای چه به بار آورده ای؟ بی کاست و فزود آنچه کنون خرم و سبز است و گمان خوشیدن نیست و امید جوشیدن هست بر نگار و بر شمار و با من فرست تا این راز پوشیدن پیدا و بیکارگی یا کاردانی تو نیز آشکارا شود.

Пеш аз ин созу сомони пелаи варӣу савдогарӣ низ пардохта будӣ ва бо сармоя каму суди андак дар сохта . Гоҳе огоҳии мидодӣу навид физоиш мефиристодӣ , чун шуд ки ин ҳангомат аз он шеваи нигориши банд бар забонасту даст бар даҳон ? магари сармоя зиён карду гулати ношукуфтаи дасти Фрсўд хазон шуд . Суду зиён дар ин кор ногзрасту кост ва фузуд даст дар оғӯши якдигар , бики лағзиш аз пеш рафтану бадрӯди пешаи хеши гуфтани кори донишварону шумори ҳунар парварон нест . Агар гарми вгиро бар саркори нёӣӣ ва ба дастури гузаштаи сўдоснҷи ин бозори нёӣӣ , сабки сории девона рангат хоҳам дид на гарони донишии фарзонаи санг .

پیش از این ساز و سامان پیله وری و سوداگری نیز پرداخته بودی و با سرمایه کم و سود اندک در ساخته. گاهی آگاهی میدادی و نوید فزایش می فرستادی، چون شد که این هنگامت از آن شیوه نگارش بند بر زبان است و دست بر دهان؟ مگر سرمایه زیان کرد و گلت ناشکفته دست فرسود خزان شد. سود و زیان در این کار ناگزر است و کاست و فزود دست در آغوش یکدیگر، بیک لغزش از پیش رفتن و بدرود پیشه خویش گفتن کار دانشوران و شمار هنر پروران نیست. اگر گرم وگیرا بر سرکار نیائی و به دستور گذشته سوداسنج این بازار نیائی، سبک ساری دیوانه رنگت خواهم دید نه گران دانشی فرزانه سنگ.

Ҳамчунон дар кор бошу бедори зӣ ки шӯридаи кории моя зиён науфтад ва ба олӯдаи дастӣу ози парастии забони гзо ва ангушт намой ин ва он нашӯй . Алии ёру аббосро ба забони нағзу рафтори хуши осӯдаи дор то ҳам онон дар кишту кору шухму шёр ба гуноҳи тани осоӣии олӯдаи нёинд ва ҳам тўози дашти нокандау кишти парокандау дигари костиҳо ки аз сардии боғкорони хезади пеши ман шармсору фарсӯдаи нпоӣӣ .

همچنان در کار باش و بیدار زی که شوریده کاری مایه زیان نیفتد و به آلوده دستی و آز پرستی زبان گزا و انگشت نمای این و آن نشوی. علی یار و عباس را به زبان نغز و رفتار خوش آسوده دار تا هم آنان در کشت و کار و شخم و شیار به گناه تن آسائی آلوده نیایند و هم تواز دشت ناکنده و کشت پراکنده و دیگر کاستی ها که از سردی باغکاران خیزد پیش من شرمسار و فرسوده نپائی.